ล่อนถอดผ้ากันเปื้อนที่คล้องอยู่

่ได้หันไปมอง...เธอกำลังจับจ้องหน้าจอโทรทัศน์แบบตาไม่กร

ด้วยนะคะ” หล่อนร้องเตือนอีกอย่าง ก่อนจะฉวยกระเป๋าย

...มารดาดูโล่งใจขึ้น สีหน้าของท่านดีขึ้นทุกวัน จนหวันยิหวากลับไปอมทุกข์เหมือนเก่าไม่ได้...เธ

งเตือน หญิงสาวย่นคิ้ว เบ้ปาก จำ

ดสูทสีดำทมึนจะปัดกล้องให้พ้นทาง ผู้ชายตัวใหญ่หน้าเข้ม...ขนาดใบหน้าคมถูกบดบังด้วยแว่นตากันแดดเกือบครึ่ง แต

มอบในมือ หวันยิหวาเห็นแค่เพ

ินัยฝึกฝนตามตารางอย่างเคร่งครัด หากอยากกลับมาเป็นปกติเหมือนเมื่อก่อน เริ่มต้นด้วยการยืดเส้นยืดสายออกกำลังกายเบาๆ

ามสะดวกสบายสายตา บรรยากาศเป

มผู้นี้ ไม่ได้ติดใจรสชาติหอมหวานของกาแฟเลย เมื่อหมอหนุ่มอนาคตไกลคนนี้ ไม่นิยมเสพคา

วนพวงใหญ่ที่แขวนไว้เหนือ

นมอง เธอส่งยิ้มไปให้

น์ ลมอะไรหอบมาไ

กทาย ลูกค้ารายให

อบได้ดั่งใจคิด เขาคงตอบว่า ‘

ให้เขาเหมือนสาวคนอื่นๆ ที่เดินเข้ามาพัวพันในชีวิต หญิงสาววางตัวเป็นกลาง ระดั

ดูคุณหวา แต่เท่าที่เห็นด้วยต

เองอยากรู้เบื้องลึก จึงสืบหาเองลับๆ หมอหนุ่มตกใจมือไม้อ่อน ตอนที่อ่านเล็คเชอร์ของคนไข้ ห

ไรดีคะ หว

ไม่รบกวนดีกว่า ขอเป็นลูกค้าคุ

้ง เขาอยากมาบ่อยๆ แต่หา

วันยิหวาบ่นงึมงำ ลงมือปรุงน้ำหวานให้พจน์โดยไม่รอใ

นก้นลงนั่งบนเก้าอี้ไม่ไก

ลี่ยนโ

มาเสิร์ฟให้ถึงโต๊ะ รอยยิ้มจริ

ตามตรงหวาเพิ่งหัดทำค่ะ คุ

่ว ชี้ชวนให้พจน์ดู แยลลี่เน