นั้นเข้าไปเตรียมอาหารให้น้องๆ อาหารง่ายๆ คือโจ๊กและผัดผัก ไข่เค็มต้ม ส่วนแม่จ๋าเตรียมอาหารเหลวให้พร้อมยา หญิงสาวเติมน้ำให้แม่ด้วยตนเองเม

ข มีลูกๆ วิ่งเล่นที่บ้านเกิดแห่ง

ียดๆ ตอนเช้าไปออกกำลังกาย ตอนนี้ไปนอนเล

พ้อเจ้อ ตติยากรพยักหน้า “ก็ดีค

กรมอง

นออกจากรั้วบ้านเชียวล่ะ ได้ยินว่าช

อยากนั่ง เบื่อจักรยาน”

นะครับ ต้องพาเราไ

เลมากผมไ

องแสบก็ทำหน้ายู่กลับ

ลองวันเกิดให้

ากรเดินถือเสื่อ พร้อมห

ร์ไซน์ที่ขับซิ่งไปเฉี่ยวชนรถหรูซึ่งจอดอยู่หน้าร้าน

งเธอ ไม่ดูตา

ุ้นหน้า แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกว่าเป็นใ

ุณ

ที่เจอคู่นอนที่นี่ เสียงแม่ท

รู้จั

รู้แล้วตอนนี้ว่าเป็นแม่ของคุณภาสกร หญิ

ผมพอจะเห็นว่ามีมอเต

รอไง ปกป้

เวลาหนึ่งปีที่ผ่านมาเธออยู่กับเขาในเงามืดเท่านั้น เธอกำลังจะเอ่ยปฏิเสธเพื่อตัดปัญหา แต่มีผู

ส่วนเรื่องรถ ผมดูแล้

ะ ร้อ

ฉันรีบ คราวหน้าก็เดิน

ะเทพบุตรของเธอ กว่าจะรู้ตัวว่าเขาพูด

อย่างเหม่อลอย เมื่อไหร่จะเลิกเหม่อนะ

พวงมาลัยเหมือนตอนเธอเป็นเด็ก ร้อยมาลัยแต่ดวงตาสีถ

คยรู้จัก จะเป็นคนที่แปลกห

ัน คำนี้ที่เคยห

กรธเขา

ยวันเพราะไม่มีคนโทรหามีสายเข้า

ทำไมหรือ

ว่าภาสกรจะโทรมา “บ้านติยาอยู่ที่น

ไม่ตามฉันมาหรอก

่าจริงๆ เที่ย

เขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่น เธอก็คงต้องฝืนทำร่าเริง เพื่

ื่นดี ฉันก็หวังว่าจะ

ิคะ แม่คุณจ

ก็หวังอย

ค่ะ อาหารมาแล้

้านกลายเป็นมลพิษ ทุกอย่างทำให้หายใจไม่ออก มีเพียงความร้อนรุ่มในใจ แม้ห้ามตนเองว่าอย่าหึงหวงเขา แต่หัวใจรักไปแล้ว และไม่ว่ายังไ

องเจอผู้หญิงที่เพี

พ้อคิดว่าเป็นคุณบี แต่กลับเป็นนิพล เธอมองอย่างแปล

ีจริงท

ลับพอดีข

นี้ผมเรียนจบกลับมาดูแลโรงแรมที่

รอค

าเจื่อน แ

็นอย่า

องการแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ เราไ

ป เขาก็แทบไม่มองหน้าเมื่อเจอกัน

บนี้พี่ยัง

ป็นเส้นขนานนานแล้ว คุณกับเพื่อ

็นเพื่อนก็ให้

ังเถอ

าห่างๆ กั

ะไรก็ไม่อยากรับรู้ทั้งนั้น แต่ล่าสุดก

ว ผมอยากให้เรามาเริ่มต้นกันใหม่

อหมดสิ้นหนทางเรื่องเงิน ค่าใช้จ่ายมากเกินจะไปต่อได้ในเมืองกรุง แต

กแล้วล่ะตอน

พบหน้าเขา ไม่อยากฟังคำเห็นแก่ตัว ไม่มีควา

นะ อย่าใจดำนักเลย ลืมหรือไงเราเค

จะไม่สวยหยาดเยิ้มแต่ไม่ได้ขี้เหร่ หุ่นอวบอัด มีแต่คนชม ทำไมนิพลไม่คิดบ้าง ค