กกุมขมับกัดฟันแน่น สุดท้ายไม่อาจทานทนเลยเอนซบไหล่คนข้างๆ กันตธรชะงักหลุบตามองศีรษะ

บบนี้แล้วจะให้ใครไปส

กับเรา เธอเดินมาจากโต๊ะไหนล่ะคะเผื่

ื่อนเหมือนเช่นทุกวัน แต่ทว่าท่อนแขนกลับถูกจับไว้เสียก่อน ยศรา

ม่ต้องดูแลคุณหนูแล้วละค

วยความสงสัย เพราะทุกทีธีร์

อะไรหร

าไม่อยากเค้นถามอะไร เพราะเชื่อว่าหมอนี่เป

หวังว่านายคงไม่ทำอะ

ครับ”บอดี้การ์ดห

้วสาวเท้าออกนอกร้าน ในใจแม้กังวลอยู่ลึกๆ แ

ยใจออกมาเฮือกใหญ่ มือหนาล้วงกระเป๋ากา

่กับด็อกเตอร์กันตธรหรือเปล

งอยู่ แต่ดูเ

ดมือเลย ในเมื่อทุกอย่างลงเอยเช่นนี้ ดีแล้วหนทา

อย่าให้ยัยเมไปกับใครน

าใจค

ังไงรายงา

รับคุ

อย่างเขาไม่มีอะไรเทียบเคียงได้ ที่ทำได้คือการมองเธออยู่ห่างๆ ในฐานะลูกจ้างเท

่อสำรวจ ดูเหมือนสาวสวยที่

เดี๋ยวฉันไปส่ง

ยยิ้ม นิ้วชี้ของเขาจิ้มลงตรงหน้าผากดันให้ออกห่างแต่

ุณเมให้เอง แกไปส่งอิ

ดล นิสัยแกฉันรู้ดี”กันตธรดุเ

งนภาพยายามขอร้องอีกคน เธอไม่อยากให้กันตธรไปส่ง ก็ด

รหรอกเห็นฉันเป็น

จ้าของเครื่องรีบล้วงกระเ

ัสด

รงพยาบาลด่วนเลย แม่อิงลื่นล้

ร้องลั่นลุกยืน จน

ะอิง ป้าไม่รู้จะต้องจัดการ

ไปเดี๋ยวนี้”เธอวางสาย

ับอิง!”กันตธรถา

งน้ำตอนนี้อยู่ที่โรงพ

หันไปทางเพื่อนชาย “ไอ้ดลพาอิงไปก่อนเดี๋ยวฉ

อ ไ

นกลับมาถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อเห็นร่างบางกำลังนอนคอพับคออ่อนอยู่ ไม่แปล

ย!”กันตธรบอกตัวเ

มแน่นเพื่อยับยั้งชั่งใจ แต่งตัวแบบนี้มิน่าล่ะ ผู้ชายถึงได้แทบคลั่งเวลาเห็น แม้แต่เขาเองก็แทบคุมสติไม่อยู่ พยายามล