แรกไข้ก็ไม่น่าจะใช่ เมื่อเช้าตื่นนอนมาก็ไม่รู้สึกผิดป

ผิวเด็กน้อย หล่อนคิดว่ากันไว้ดีกว่าแก้ เพราะที่ตรงนี้ส่วนใหญ่คนชอบเอาของสดมาวาง รวมถึงตัวหล่อนเองเมื่อครั้นยังโสดเดินจับจ่ายคนเดียว ซึ่งไม่รู้ว่าของสดเหล่านั้นจะทิ้งเชื้อแบคทีเรียเชื้อโรคอะไรไว้บ้าง หากปล่อยเด็ก

ครื่องใช้เด็กหลากหลายวัยให้ข้าวสวยดูเพื่อถามความเห็น แม่หนูน้อยพยักหน้าพอใจและยิ้มภูมิใจที่ม

หรอกค่ะ ยังไงน้องก

ี้ไปที่นมกล่องสเตอร

มตนเองแล้วพากันหัวเราะ ก่อนรีบควานหาโทรศัพท์มื

้วขยับออกห่างรถเข็นไปอีกนิดทว่ายังอยู่ในสายตาและม

โอนเงินช้าหน่อยนะคะ พอดีว่

าขอเงิน ไม่มีก็ไม่ต้องโอน

ว มีงานมีการทำแล้ว ก็ต้องจุนเจือครอบค

ๆ นะลูก ว่าแต่เมื่อไ

ยังลาไม่ได้” ส่งยิ้มให้ข้าวสวย

ยนงานใหม่อีกแล้วหรือ” เสี

ค่ะ ไว้ลาได้แล

็มไปให้แกยังพักที่เดิมไห

ดินทางไกลลำบาก ส่วนของเดี๋ยวค่อยส่งมาน

ล่อนแล้วเงียบ หาย จนหล

ม่ มีอะ

หายใจมาก่อน

แม่กับพ

มากเลยนะที่มีพ่อแม่มากกว่าคนอื่น” หล่อนหัวเราะเบาๆ ไม่ได้เสแสร้งในความโชคดีนี้ พ่อกับแม่หย่าขาดจากกันเมื่อหลายปีก่อน หลังจากนั้นอีกไ

่อแม่ ก็พยายามกอดครอบครัวตัวเองเอาไว้ให้แน่นที่สุด แต่เวลานี้ความส

ีเวลาเมื่อไหร่ก็

้แม้จำนวนไม่มากนักแต่ก็ต้องเผื่อให้ทั้งคู่ และแม่เป็นฝ่ายบอกเสมอว่าพ่อยกส่วนของพ่อให้ทั้งหมดไม่เคยเอาไว้ใช้เลยสักเ

เขาไม่เคยเอา ไม่ต้

บแม่ก็เอาไว้ใช้ หรือถ้าแม่เห็นเสื้อผ้าของใช

ีแล้วบอกว่าเงินลูก พ่อเขาก็รับไปดี ยั

ป็นธุระให้” หล่อนคุยกับแม่อีกสองสามประโยคก็เอ่ยลาแล้ววาง

ให้ต้องรีบเอามือลง เห็นว่าข้า

ถอะเรา” พูด

“หม

วหรือคะ โอเค ไปจ่าย