มือนจะไม่ได้ผลใดๆนอกจากจะทำให้อสูรงูรู้สึกโกรธเกรี้ยวขึ้นมากกว่าเดิม อสูรงูวกหัวพุ่งเข้าใส่เด็กหนุ่มหมายจะกลืนกินเพื่อระบายโทสะ เด็กหนุ่มเมื่อเห็นว่าแค่ชกธรรมดาไม่สามารถทำอันตรายอะไรอสูรงูได้เข้าก็พุ่

มีเงินมากพอ รูปแบบการโจมตีของหมัดนี้คือการรวมลมปราณไว้ที่หมัดเมื่อชกออกไปก็จะป

ึนอยู่ถูกเด็กหนุ่มชก

วเเน่นิ่งไปตลาดกาล ส่วนเด็กหนุ่มนั่นมีสีหน้าเหนื่อยล้าเล็กน้อย เขาจับร่างของงูยักษ์ขดพันเป็นปมขนาดใหญ่แล้วออกแรงลากส่วนหางเพ

นะนำของมู่อิงอิงก่อนจะถอนหายใจด้วยความอาลัย แม้ว่าเขาอยากเป็นเซียนมาตลอดแต่เขาก็ไม่อยากแยกจากกันครอบครัวตอนนี้ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขากลุ้มใจมาตลอด คิดไปคิดมาในที่สุดจื่อหมิงก็ลากซากงูยักษ์กลับมาถึงหมู่บ้าน ซากขนาดยักษ์นี้ทำเอาชาวส่วนใหญ่ตกตะลึง เพราะแม้ว่าจื่อหมิงจะเอาซากสัตว์มาแจกคนในหมู่บ้านเป

ึกษาเรื่องนี้ ทั้งสองยิ้มน้อยพร้อมกล่าวให้กำลังจื่อหมิงด้วยความรัก ด้วยเหตุนี้จึงทำให้จื่อหมิงตัดสินใจที่จะอยู่ดูแลปรนนิบัติท

ปีนี้บ้านตระกูลหวังแห่งหมู่บ้านป่าอสูรมีแต่ความสุขทุกคนในบ้านต่างยิ้มแย้มแจ่มใส จื่อหมิงมีความสุขกับการใช้ชีวิตแบบนี้มาก

าทำทุกอย่างเสร็จสิ้น ทุกคนในบ้านก็รับประทานอาหารเช้าด้วยกัน ยามเมื่อจบมื้ออาหาร จื่อหมิงก็เข้าไปจัดเตรียมสัมภาระเพื

งกันจนครบแล้ว ท่านพ่อก็เป็นตัวแทนของทุก

ย" จื่อหมิงก้มลงโขกศีรษะคำนับท่านพ่อท่านแม่สามค

ี่สะใภ้ ร่วมไปถึงหลานๆของจื่

นะลูกแม่"ท่านแม่พึมพำเบาๆบริเวณหางตามีหยดน้ำใสๆไหลริน ส่วนท่านพ่อก็โอ

ัมผัสได้ถึงเสียงพึมพำของท่านแม่ ไหล่ของจื่อหมิงสั่นไหว หยดน้

ั้นไม่อยากให้เขาออกเดินสู่เส้นทางแห่งการฝึกตนแม้แต่น้อย แต่ท่านแม่

่อหมิง สำนักนี้เป็นเพียงสำนักเล็กๆเท่านั้น หากแต่อย่าได้ดูเบาสำนักเล็กๆแห่งนี้ไป สำนักแห่งนี้ว่ากันว่าอยู่มานานเสียยิ่งกว่าอาณาจักรรกร้างเสียอีก มีตำนานหนึ่งเล่าไว้ว่านิกายใหญ่แห่งหนึ่งในอาณาจักรรกร้างต้องการควบรวมสำนักนี้เข้ามาอยู่ใต้อาณัติ จึงได้ส่งผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานนับหมื่น ผู้ฝึกตนระดับสร้างแก่นแท้อีกหลายร้อย โดยนำทัพด้ว

ๆ ตอนนี้เนื้อเรื่องกำลังเข้าสู่เนื้อหาโลกแห่งเซียนแล้ว ผมจ