วินมาหน่อย” เสียงเจ้านายทำเอาก

าเร็วป

กพามาทำไม” อาชากำลังเดือ

้นครับนายหัว”

ปรยา สาววัยยี่สิบห้าเพื่อนจัสมิน ซึ่งพอจะมองออกม

เพราะลูกน้องไม่เคยทำงานพลาด

ยืดสีขาวตัวใหญ่อีกครั้ง เมื่อไหร่ฤทธิ

ว ทำเอาตนมองตรงนั้นไม่หยุด และรู้สึก

ใกล้ ใบหน้าเกลี้ยงเกลา ขาวนวล ถูกปิดไว้ด้วยแว่นสายตา มือลำสัน

่แย้มยิ้ม หล่อกระชากหัวใจอย่างที่เคยเจอเสมอ กำลังยืนอวดกล้ามเนื้อหน้าอก ไรขนสีน้ำตาล มีเพียงกางเกงลินินห่อหุ้ม

าชาถาม จอมพธูข

ยงแผ่วเรียก…เ

ว “เธอรู้จั

บคุณจัสมินมากไป” จอมพธูภาวนาให้เป็นความฝัน หลั

ว่นตกลงเธอเป็นใครหึ!

ตัวเป็นๆ แล้ว แล้ว… เธอมาอยู่ใกล้เขา

ลมหายใจอุ่นหอมเหมือนกลิ่นไวท์ลอยต้องจมูก…ไม่ใช่ความฝัน ไม่ใช่

่ตอนนี้ห้องนอนเธอหลายเป็นสีเทาอ่อนๆ โต๊ะเตี

ณพาฉันมาที่นี่

พธูแหงนหน้ามองจมูกโด่งที่เธอเคยฝันอยากสัมผัสสักครั้

อกพามา

เธอคื

ยจำเด็กกะโปโลที่มองเขาด้วยสายตาชื่นชม ดวงตาเข

ใช้…ไม

ค

น จอมพธูตัวเดาอาการนั้นไม่ออกว่ากำลังคิดอะไร แต่ร่างกายสาวน้อยรู้

่นมานานแล้

ุขสบายทุกอย่าง สาวสวยมีคนรับใช้คอยดูแล เอาใ

ฉันอยู่” ใบหน้าหล่อบึ้งกว่าเดิม แต่จอมพธูยัง

่องนี้ไม่รู้จะพูดจริงหรือ

่เธอก็พูดออกมา” อาชาเด่ความใน

กหน้าต่าง สมองชาญฉลาดคิดเปลี่ยนแผนได้ฉับพลัน ยั

หมับรอบเอวสอบ อาชายกสองมือกาง มองใบหน้าชื้นเหงื่อด้วยความแปลกใจ จ้องหน้าอกอวบที่ชนต้นแขนสายตาไม่กระพริบ…ของสาวน้อย แต่ม

เขาจึงถาม

หายใจออกจากปาก เพราะรู้สึกแปลก กับริมฝีปากสีชมพูระเรื่อที่เม้ม

ตอบเลย คงไม่ใช่เรื่อง ‘

ะเล” จอมพธู บอกเรื

ว่าไ

กสะบัดดูจริงจัง อาชาขี้เกียจเสียเวลากับเรื่องไร้สาระชายหนุ่มโบกมือให้รู้ว่าช่