้งยกถ้วยชาขึ้นจิบกลบเกลื่

อถามอย่างสงสัย สามีนางช่างแสนดีและใจเย็นนัก ค่อยๆ ส

นข้าอาย

วตอน

่สิ

ุ...” นางยกนิ้วขึ้นนั

้เจ้าอายุ

เองตอบ แต่เห็นเขาพยักหน้ารับก็ลอบมองสีหน้าของเ

ออกรบ จึงให้เจ้าอยู่กับมารดาข้าที่เมืองหลวง เราไม่ได้อยู่ด้วยกันเท่าไหร่น

ท ข้านี่บกพร่องเสียจริง

ม่ใช่ความผิดของ

สบายเจ้าคะ” นางยื่นม

ปทางอื่น แต่ตัดสินใจว่าจะไม่บอกนางว่า

าเสียอีก นางยังเด็กมากสำหรับเขา แม้ผู้อื่นจะแต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อย แต่เขาอยากให้ทุกอย

องการก็บอกป้าหวงฝูได้ คนในจวนก็เหมือนคนข

อนใบหน้า ดวงตาพราวระยับดุจดวงดารา เล่นเอาคนจ้องม

านพ

หญิงส

้าว่าท่

ที นางรู้สึกไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย หรือว่า เพรา

้ว หัวใจพลันคันยุบยิบ เขาโน

น เจ้าจะเรียกข้

ูทำให้หญิงสาวไม่กล้าเงยหน้

น ลองเร

้อนตาขึ้นมองเห็นสีหน้าพอใจข

จสินะ สามีของนา

นห้าปีไร้ทายาท สามีไม่แสดงท่าทีรั

ีกับท่านหรือเปล่า แล้ว...แล้วมารดาของท่าน เอ่อ แม่สามีของข้า รักใค

ู่หนึ่ง แต่กระนั้นเขาก็กักเก็บมันไว

ให้คำมั่นสัญญาว่าจะดูแลเจ้าอย่างดีมิให้เจ้าเจ็บช้ำน้ำใจ บิดาเจ้ามีมารดาเพียงผู้เดียวไม่มีหญิงอื่น ข้าเองก็คิดเช่นนั้นเห

แต่งงานกันห้าปีไร้ทายาท แม่สามีไม่ขับไล่ข้าก็นับว่าดียิ่งนัก หาก

บภรรยารอง จะมีเพียง