บเจอกันตัวต่อตัว ไม่อย่างนั้นของขวัญกล่องที่ถืออยู่ในมือ ก็คงไปไม่ถึงคาลอสอย่างที่มาดามเรียซ่าต้องการ เธอล้วงเข้าไป

๊ด

มขยับกายอย่างเกลียดคร้าน เขาบิดตัวไปมาควานมือหาโทรศัพ

สยผมที่ตกลงมาปรกหน้า ขยับกายลุกขึ้นนั่ง ยกหมอนใบใหญ่สอดลองใต้ห

ครียาอยากได้ยินมาตลอด เขาถามกลับมาด้วยความมั่นใ

ัวแทนของมาดามเรียซ่า นำของขวัญ

อะไรมาให้ ฝากไว้เ

นติดต่อกับคุณคาลอสเอง อีกอย่างมาดามเรียซ่าบอกว่าให้มอบให้ถึง

่งตื่น ยังไม่พร้

คุณคาลอสว่างเมื่อไหร่ ช่วยลง

งของขวัญเอาไว้ได้เลย) คาลอสกดวางโทรศัพท์ เขารู้สึกตะหงิดๆ เสียงหวานๆ ฟังคุ้นหู พยายามนึกอย่างละเอียด ก่อนจะทะลึ่งพรวดลุก

มเจ็บปวด เมื่อหัวเข่ากระแทกกับ

มตื่นเต้น แม้จะไม่ได้พบหน้าคาลอสเหมือนที่หวังไว้ แต่แค่อยู่ภายในอาณาเขตห้องเดียวกับชายหนุ่มที

่าดีใจไปก่อนล่วงหน้า” เสียงหวานกระซิบปลอบใจตัวเอง ที่ก

ี่ขึ้นบนหน้าจอด้วยความสงสัย ความหมายมันคุ้นใจ แต่คงไม่น่าจะใช่ความจริง หญิงสาวสะบัดใบหน้า

่าสบายๆ อกกว้างหนั่นแน่น ลอนกล้ามท้องเป็นมัดๆ อย่างคนรักษาสุขภาพ กระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะด้วยแรงหายใจที่สูดลมหายใจแรงข

ๆ เมื่อเปิดประตูเข้ามาเจอ คนที

ินกว่าจะตั้งตัว ขาเรียวงามสั่นเทา จนไม่สามารถขยับกายก้าวเดินไปข

หล่อน เขามองสบนัยน์ตากลมโต สะกดให้เธอหยุดนิ่งไม่เคลื่อนไหว ลำคอเสือหนุ่มแห้งผาก จนต้อ

่า” เสียงทุ้มกระวาลดังก้อง