ี่เธอเจอกับลูกค้าคนนี้เมื่อสามปีที่แล้วตอนนั้นญัฐนิชาก็ติดธุระมาดิวงานพร้อมเธอไม่ได้เลยไม่ได้เจอกันป๋

...อ

่อนเธอแทบจะสะอึกเพราะเธอไม่อยากจะคิดถึงมันอีกน่ะสิเพร

่นกันแกก็เตรียมตัวด้วยล่ะส

ราไปกั

่าเราสองคนไปดูน่าจะโอเคแล้วค่อยกลับ

กใหญ่เธอก็ต้องกลับเพราะมีธุ

ป๋มก็เลยเข้ามาช่วยงานของพ่อเธอที่บริษัทพร้อมทั้งชวนเธอไปทำงานด้วยชีวิตตอนนั้นของเธอกำลังไปได้ดีเรียนจบมีงานที่ดีทำแต่เรื่องคืนนั้นเมื่อสามปีก่อนทำให้เธอต้องออกจากงานประจำแต่ยังดีที่ป๋อ

เก

์เพตรา

.0

มถึงกลับบ้าน

ื่อเห็นลูกชายคนโตเดินเข้ามาก็อดแซวไม่ได้ว่าวันนี้ลูกชายม

่งของคุณแม่ไงครับที่ให้ผมจ้

่งของคุณแม่ไงครับที่ให้ผมจ้

กรุงเทพเพื่อกลับมาดูสถานที่ก่อนที่ทีมออกแบบตกแต่งจะมาดูบ้านที่เกาะเพตราตามคำสั่งของคนเป็น

ได้คนรับออก

ยเธอลืมไปเสียสนิทว่าเธอเป็นคนให้ลูกชายของเธอหาท

ามวันเดี๋ยวพวกเ

วางให้เขาขึ้นมาดื่มพร้อมบอกกับค

างบริษั

หนมาทำงานนี้เพราะถ้าเป็นชื่อที่เธอคุ้นหู

กแบบให้กับบ้านจั

ใจว่าเขานั้นจ้างบริษัทเดิมท

นออกแบบเค้าดี

ีมือมานักต่อนักแต่ก็ไม่เคยเห็นคนออกแบบเสียทีถึงจะไม

อได้เลยตาเมฆพ่อเชื่อว่าแม่

มใว้ให้ลูกชายคนเล็กอีกหลังไม่ได้เขาก็ไม่เข้าใจเห

สร้างบ้านอีกห

าแม่ของเขานั้นจะสร้างบ้านหลายๆหลังไปเ

ลูกไงตาเมฆส่วนอีกหลังก็เอาไว้ใ

ให้ลูกชายทั้งสองของเธอได้รู้ตัวว่าอายุป่านนี้แล้วก็ควรที่จ

ี่เกาะเพตราซะใหญ่โตไว้เป็นเรือนหอผม..ผมคงจะข

นนี้นี่เองถ้าเขารู้คราแรกก็คงจะขัดไปแล้วเพราะเข