จอมโจรไฟมาร

สาวก

้าสาวที่อยู่ในชุดสีขาวบริสุทธิ์มีผ้าลูกไม้สีขาวบางคลุมใบหน้าอันงดงามเอาไว้ นางกำลังรู้สึกหดหู่จิตใจที่ต้องจากบ้านเกิดมาไกล น้ำตาก็เริ่มจะไหลซึมออกมาด้วยความคิด

ึ้นปกติของผู้คนในเมืองนี้ กอพเยียจึงไม่เคยได้เห็นหน้าของว่าที่เจ้าบ่าวของตนเองเลยแม้แต่ครั้งเดียว ได้แต่ทำตามขนบธรรมเนีย

มีรูปหล่อแห่งเมืองอินทร์คาเชียวนะคะ"

กา" นางยกผ้าเช็ดหน้าที่ปักลายดอกไม

งเก่งอีกต่างหาก" ผกาทำหน้าเพ้อฝันจ

ี่พูดอย่างกับเคยพบเห็นหน้าของท่านนาคินท

ป็นเรื่องฝีมือสู้รบ เป็นขุนนางที่มีผลงานดี แถมยังมีหน้าตา...โอ๊ะ!" ผการ้องขึ้นด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆ รถม้าที่พวกนางนั

ทันที ภาพที่นางเห็นก็คือบุรุษแปลกหน้าในชุดสีดำมีผ้าสีเดียวกันปกปิดใบหน้าบนหลัง

พวกโจรค่ะ

่น ครั้นได้ยินเสียงอาวุธกระทบกันดังอยู่ด้า

นวนหลายสิบคนของพวกมันแล้ว ครั้นให้พวกนางออกจากรถม้าแล้ววิ่งหนีไป ไม่มีทางที

ของกอพเยียก็ผุดขึ้นเต็มบริเวณ ตัวสั่นราวกับลูกนกผวากอดรัดผ

าก

บสงบลง ได้ยินเสียงฝีเท้าหนักของใครบางคนเดินตรงมายังรถม้าที

นั่นตวัดตัดผ้ากั้นขาดออกจากกันเป็นสองส่วน แล้ว

่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ นัยน์ตาคมดุกวาดมองดูรูปร่างที่แสนจะอรชรบอบบางแ

ายตาของจอมโจรเพียงแวบเดียวก็ก้มหน้าลงเช่นดังเดิม ทว่าความงามที่จอมโจรได้เห็นนั้นมันช่าง

เมื่อได้ยลโฉมสาวงามตรงหน้า ก่อนจะหันไปประกาศกร

บไร้ที่ติทำให้มหาโจรตัดสินใจในแค่เ

ม ก่อนที่ร่างทั้งร่างของนางจะถูกลากออกมาจากรถม้า มหาโจรตวัดร่างงามขึ้นแบกเอาไว้บนบ่าของตนเอง ตรงดิ่งไปวางพ

ฟมาร ด้วยความตกใจทำให้นางไม่สามารถเปล่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือออกมาได้ ทำได้เ

นูของตนเองที่เห็นเพียงแผ่น

พวกเรา" ลูกสมุนโจรคนหนึ่งที่ตัวสูงเกือบสองเ

นางสองคนนั่นบ้าง เบื่อจะตายอยู่แล้ว" พ

ทางไหน ก็จะถูกมือของพวกมันแต่ละคนจับล้วงเนื้อตัวของนางเป็นว่าเล่น ไม่ว่าจะเป็นหน้าอก ที่ถูกจับบ่อยเป็นที่

อขินเดินตรงไปแล้วอุ้มนางขึ้นแบกบนบ่าพากลับไปยังชุมโจร ที่เหลือจ