่างน้อยลงบนเตียงกว้าง ทำเอาพิมพ์อัปสรชะงักค้างจ้องมองดวงตาคมหวา

บจุมพิตอ้อยอิ่งแสนหวานแทนคำตอบ ทั้งฝ่ามือร้อนก็

่ะ...”