ทธิ์มาสั่งส

ปรักปรำใครง่ายๆ แ

ยต้องมาต่อล้อต่อเถียงหรืออดกลั้นกับวาจาแสนก้าวร้

เช็คให้” พระจันทร์เอ่ยถามขึ้นใหม่อย่างใจเย็

อีกฝ่าย มัคคุเทศก์สาวไม่อาจยั้งอ

นาจเห็นแก่เงินอย่างนี้น

ียงเท่านั้น พิมพ์อัปสรก็ตอกวาจาซ้ำเ

การใช้เงินฟาดหัวสินะ อย่าคิดเอ

่าผมอีก ผมไม่สนุกรู้ไว้ซะ” คราวนี้ท่าทางเริ่มเปลี่ยนจากมือล้วงกระเป

ลากับเรื่องบ้าๆ นี่ เวลาของฉันมันม

โต้เถียงกับเด็กปากไม่สิ้นก

็นฝ่ายสะอึกอึ้งที่ถ

ำเป็นที่ผมต้องใส่ใจ แต่ก็ขอบใจนะสาวน้อยสำหรับกระเป๋านี่ บาย!” พระจันทร์เบ้ปากยักไหล่ให้ก่อนเบี่ยงกายเดินเลี่

นง่ายๆ แบบนี้ มันไ

มอย่างเอือมระอา แต่ไม่ทันที่พิมพ์อัปสรจะได้โต้ตอบวาจาใดๆ เสียงเรี

ขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าสายเรียกเข้าเป็นใครหญิงสาวก็รีบกดรับทันที ปล่อยให้ชายหนุ่ม

งหงุดหงิดที่ปล่อยให้ความขุ่นเคืองใจเข้าครอบงำจนลืมความรับผิดชอบในหน้าที่ ยามนี้ล่วงเลยเวลานัดหมายกับคณะ

็จพิมพ์อัปสรก็สะบัดหน้าแล้ววิ่งจากไปทันทีทิ้งให้พระจันทร์งงกับวาจาแสบๆ คันๆ ของคู่กรณี เพราะยังไม่ทั

ี่เขาไม่เคยทำมาก่อน สองเท้าเดินไปตามทางเดินที่ร่างของคู่กรณีที่เขารู้จากผู้จัดการโรงแรมแค่ว่าชื่อ พิมพ์ เป็นมัคคุเ

************

พ์! ทาง

ยเรียกมาจากมุมหนึ่งของล็อบบี้ในโรงแรม มัคคุเทศก์สาวหันไปมองตามเสียงนั

มาทำอะไ

ได้ฟังคำลูกพี่ ปกติปัญหาไหนๆ เขาแก้ได้หมดไม่เคยต้องให้ร้อนถึง แต่ครั้งนี้มันยากเกินแก้จริงๆ ในเ

นๆ นี่ก่อนเถอะ” พิมพ์อัปสรตบบ่าลูกน้องคู่หูด้วยความรู้สึกผิด

ลูกน้องต่างสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ก่อนจับมือมองตาอย่างใ

ข้ามาต่อว่าทันทีที่เห็นพิมพ์อัปสรปรากฏกายขึ้น เสียงดังลั่นทำให้คนทั้งล็อบบี้หันมามองเป็นตาเดียวกัน พลัน

จนป่านนี้แล้วม

คือพิมพ์” มัคคุเทศก์สาวพยายา

นึ่งแทรกขึ้นมาก่อนที่เธอจะทันได้เอ่ยจบ จากนั้นก็มีเสี

คอยดูนะฉันจะฟ้องบ

ะรับผิดชอบอย่

ังปวดหัวจนแทบระเบิดด้วยไม่อาจคุมสถานการณ์ได้ เสียงนั้นทรงพลังอำนาจ

.ใครอะ ห

าแน่ะ ดูสิเค้า

ตาของเจ้าของเสียงนั้น เมื่อหันไปตามเสียงเข้มกังวานแล้วพบชายหนุ่มรูปงามไม่ว่ามองมุมไหน

หตุให้เธอผิดนัดกับลูกทัวร์ครั้งนี้ มัคคุเทศก์สาวถลึงตาใส่เมื่อพระจั