นท

อะไรลงไปนี่ คุณ

ชิด อุ่นไอร้อนผ่าวที่แผ่มาโอบรัดรอบกายกับฝ่ามือใหญ่ที่นวดเฟ้นอกอิ่มทำให้เธอหาย

ึงได้รู้สึกเสียดายอย่างแรง ถ้าต้องถอยห่างจากผู้

ี่ ก็ไวน์ราคาแพงขนาดนั้นเธอจะมีปัญญา

มวดมุ่นเข้าหากันคลายออก ด้วยพอเข้าใจความร

บพระเอกในจินตนาการ ก็ยังเผลอก้าวตกลงไปในหลุมเสน่หาที่อีกฝ่ายล่อหลอกยั่วยุและ

้ย ที่ไม่รู้ทะเล่อทะล่ามาจากไหน คว้าพุงปลาเอาไปกิน ในขณะที่เธอพยายามจนเ

จากที่เอ่ยเสียงเข้มจำต้องอ่อน

ันจะทำอะไร มันไปเกี่ยวกับเธอตรงไหน

ยำให้ถอยห่างไป แต่เหมือนกับเธอเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง นอกจากไม่ได้รับการปล่อยแล้วกลับถูกรัดเสียจน...สัดส่วนเร

.พาไปด้วยได้ยังไง” พิมพ์มาดาพยายามคิดหาเหตุผลขึ้นมาอ้างให้คี

งระเรื่อ รอยยิ้มแต้มบนมุมป

ันรู้ตัว ก่อนริ้วลมร้อนผ่าวจะแต้มบนแก้มใสให้คิดว่าคงแดงปลั่งยิ่งกว่าผลเชอร์รี่ อยากเบือนหน้าหนีและผลักไสแต่กลับอ่อนไร้เรี่ย

ยชม พลางยอมปล่อยมือจากเต้าอ

ม่ทันได้ก้าวเท้าถอยห่าง แขนกลมกลึงก็ถูกกระตุกจน

ะไปรื่นเริงหาความสุขยามค่ำคื

ยงวยงงจากสายตาคมเข้ม ก่อนรีบสะบัดศีรษะ

อะไรยังไม่แนะนำตัวให้ฉันรู้จักเลยนะ แล้วฉันจะไปทำอย่

ากที่นี่ ไปทำความรู้จักกันอย่

อาชมบุหลันถึงกับขาสั่น ใบหน้านวลผ่องแหงนขึ้นมองสบสายตาคมเข้มเป็นป

ม ก่อนทาบบนปากอิ่มที่ยู่ยื่นออกมาอย่างขัดอกขัดใจที่เขาทำอะไรชักช้า เขาเลยจำเป็นต้อ

ห้องนอนฉัน รับรองได้ว่า...เธอจะถูกฉันจูบ

ดปากตัวเองแทบไม่ทัน เธอเป็นบ้าอะไรไปนี่ ถึงได้ทำเหมือ

งต้องรีบไป เพราะฉันร้อนอยากฝังร่

ิดความแกร่งกำยำ พร้อมทาบฝ่ามือนุ่มนิ่มบนอก

ดินจากไป โดยไม่สนใจเสียงโหวกเหวกโวยวายของพิมพ์มาดา ที่เมื่อเขายกมือขึ้นโบกก็มีส

่ง ที่ไม่หยุดเวียนอุ่นไฟพิศวาสด้วยการสอดมือเข้ามาลูบไล้ผิวเนื้อนวลเนี

ว ก้มลงมอง

คนอื่นนะ” เห็นสีหน้างุนงงสงสัยและสายตาเป็นค

่างไม่ชอบใจกับรูปร่างของตัวเอง ไม่ได้อยากสูงปรี๊ดเหมือนนางแบบนางงามหรอกนะ แค่ใ

ๆ แค่ไปวัดได้

ขบเม้มสลับลากไล้ปลายลิ้นอุ่นชื้นจนขนกายคนตัวเล็ก

ฉันร้อนได้ ต่างจากผู้ห

นแปลกและชอบ