นท

งกับคุณภานุ

มาบีบไหล่แล้วยกตัวเธอให้ลุกขึ้นนั่ง มัสลินขยับถอยหนีตามสัญชาตญาณ แต่เขา

.. ฉัน

ึงลมหายใจร้อนผ่าวที่รินรดใกล้แก้มนวล มัสลินเบี่ยงหน้าหนีอย่างรังเกียจ นั่นดูเ

ของเธอมันเป็นยังไง” เขาพูดข้

ินมัวแต่ห่วงตัวเอ

วงมันหรอก ห่ว

ะเข้ามา คนแรกที่เขาจัดการคือภานุ มันเดินเข้ามาในห้องน้ำที่เขาหลบอยู่ เ

กเข้ามาไ

ีกฝ่ายทรุดลงไปกองกับพื้น นอนแน่นิ่งสลบเ

ำอะไรฉันเ

มื่ออีกฝ่ายยื่นหน้าเข้ามาหา แล้วปิดริมฝีปากเธอด้วยริมฝีปากร้อนผ่าวอย่างดุดัน

่างให้เธอได้หายใจ หญิงสาวไม่ทันจะโล่งใจเขาก็ประทับริมฝีปากลงมาใหม่ ครั้งนี้อ่อนโยนลง ค่อยๆ บดเคล้าอย่างนุ่มนวล คล้ายจะทำให้เธอหัวหมุนกับความรู้สึกแปลกๆ ที่ผุดขึ

ีใช้ได้ หรือว่าไปฝึกก

อนผ่าว รู้สึกอับอายขึ้นมา ความอ่อนเดียงสาไม่เคยต้องมือชาย ไม่เคยถูกผู้ชายค

ันคนเลว ฉั

ัดไว้ทำอะไรไม่ถนัด สิ่งที่เธอทำได้คือยื่น

ัดเป็นหมา

ินต้องปล่อยฟันออกจากท่อนแขนที่เธอกัดไว้ รสเค็มผสมคาวในปาก ทำ

ดีอย่างนั้นก็ไม่

าวล้มลงไปนอนกับพื้นอีกครั้ง แล้วโถมตัวเข้

ควก แค

ล่อยฉันนะ

ห้ความโกรธทำให้ตัวเองเกิดภัย เธอไม่น่าไปกัดไอ้โจร

กกว่านี้อีก

ดแน่นไม่สามารถทำอะไรได้ ตาถูกปิดคล้ายคนตาบอดตกอยู่ในความมืด เนื้อตัวโล่งเปล่าเสื้อผ้า

อย่าทำฉัน

ัสที่นาบลงมาทำให้หญิงสาวรู้ว่าอีกฝ่ายไร้อาภรณ์ติดกาย เขาอาศัยเวลาเพียงไม่ถึงนาทีสลัดเสื้อผ้าออกจากร่าง แล้วขยับเ

ไม่นะ

วโตกว่าใช้มือข้างหนึ่งกดตรึงข้อมือน้อยทั้งสองไว้เหนือศีรษะ เข่ากดต้นขาเธอไว้ไม่ให้ดิ้น ดวงตาคู่คมไหววูบเมื่อเห็นใบหน

นหัว ภาพของหญิงวัยกลางคนที่เขาเรียกว่าแม่ กำลังร้องไห

บบนี้ กริชต้องจัดการมัน ล้า

ยเป็นเจ้าชายนิทรา นอนนิ่งเหลือเพียงซากร่างบนเตียง ส่วนเจ้าสาวโชคร้ายจมน้ำเสียชีวิตไป กฎหมายเอาผิดไม่ได้เพราะขาดหลักฐาน แม้จะรู้ตัวว่าเป็นฝีมือใคร สภาพของพี่ชายกับร่างไร้วิญญา

านกับพี่กันต์ ลดาต้องรักพี่กันต์ให

ึ้นมาเพื่อเป็นเจ้าสาวของกันต์ พี่ชายของเขา วลัยลดาและเขา โตมาด้วยกัน ความผูกพันมีมากมายจนก่อเกิดเป็นความรักขึ้น กันต์ร

ือผู้หญิงที่เลือกแล้วว่าจะให้แต่งงานกับกันต์ แ

ดน เมื่องานแต่งงานถูกจัดขึ้นเขาจึงกลับมาร่วมอวยพรวันวิวาห์ ให้พี่ชาย

้ายพี่ชายของเขาจนกลายเป็นเจ้าชายนิทรา มันสมควรแล้วที่เขาจะทำให้มันเจ็บปวดแบบที่มันท

คว

หัวใจของเจ้าของอาภรณ์

่าทำแบบนี้