วนนิส กรุง

งานน่ะ” เสียงหวานไม่สร่างซาของมารดาที่รักถามดังมาทัน

ทอดมองมาอย่างคาดคั้นนั่นด้วยแล้ว เดวิโกยิ่งอยากเดินเลี่ยงออกไปเสียให้ไกล เพราะแม้ทั้งน้ำเสียงและดวงตาจะเจือแววหว

” คุณสุพิชญายังคงกล่าวต่อ ทำให้บุตรชายซึ่งพ

้ตั้งกฎขึ้นมา ผมจะแหกกฎเสียเองได้อย่างไรคร

สูงที่มีสายตากว้างไกลอย่างลูกนะ ตำแหน่งงานใช่ว่าจะมีแค่โรงแรมสาขาที่มัลดีฟส์เสียเมื่อไรกัน อีกอย

ัมค

งอะไรทะลุปรุโปร่งเสมอ ที่สำคัญลูกไม่เคยพล

ง แต่ขอเป็นหลังจากเรากลับจากจันทบุรีแล้วนะครับ

ต่อให้เขาเก่งกาจแค่ไหน แต่จะเก่งเกินสายตาของคนเป็นแม่อย่างคุณสุพิชญาได้อย่างไร แต่เขาก็ไม่ยอมให้ถ

ดีมาคว้าไป แล้วจะหาว่

ดวิโกแห่งเดอะไนท์กรุ๊

ยิ่งใหญ่ แม่ล

างกันดีกว่าครับ ป่านนี้ทางโน้นคงเตรี

กมากกว่านะแม่ว่า ตาหนูเดียวของลุงมิ่งกับยายแฉ

ใจที่หลานรักอย่างผม

งคงคอดกิ่วอย่างคนมีส่วนเว้าส่วนโค้ง ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีคุณสุพิชญาก็ยังคงสวยสง่าเพราะคอยดูแลสุขภาพร

้แด๊ดไม่ได้มาด้วย ลุงมิ่งเลย

ย่าพูดให้แด๊ดได้ยินเชียว

ดลิเกร้องรำงอนง้อเอาใจเธอ ไม่อยากเชื่อว่าจากวันนั้นถึงวันนี้เวลาจะผ่านเลยไปถึงสามสิบปีแล้ว และตลอดเวลาที่ล่วงเลยมาไม่มีวันไหนเลยที่ดิเอโกจะทำให้เธอรู้สึกว่า...ความรั

หาสน์เพื่อเตรียมตัวเดินทาง ในห้วงความคิดของชายหนุ่มดวงหน้าหวานซึ้งดวงตาชวนฝันของผู้หญิงที่เขาคิดว่าหล่อนอวดดีผุดวาบขึ้น และคงอยู่แบบนั้นเนิ่นนานก่อนค่อยๆ เลือนหายไป แต่ความรู้สึ

*************

่ง จังหว

ดังมาจากทางหนึ่งทันทีที่ปรารถนาก้าวลงจากรถทัว

ๆ ไปหาเพื่อนรักสมัยมัธยมด้วยความมั่นใจ แม้ลึกๆ จิตใจของเธอจะยังคงหมองหม่น แต่คนไม่เคยคิดท

ยด้วยความยินดี มือน้อยจับมือเรียวเล

มื่อวัยเยาว์อีกครั้งหลังจากเวลาผ่านไปมากกว่าห้

นทั้งสองข้างออกกว้างแล้วสองสาวก็โผเข้ากอดรัดถ่ายทอดความรักความค

ระเป๋าเดินทางในมือของเพื่อนรักมาช่วยถือ ปรารถนาขยับจะท้วงติงแต่เจอเ

งหวานทักทายนำไปพร้อมยกมือกระพุ่มไหว้ เมื่อ

กวางเหรอเนี่ย แหม...โตเป็น

แล้วค่ะ” ปรารถนายิ้มขว

แยะไปหมด ยัยกวางเดินทางมาเหนื่อยๆ เดี๋ยวก็ไม่ได้พักกันพอดี” รุจิราแ

้ทักทายกันเลยหรือไงนะ” คนเป็นพ่อทำเป็นบ่นก

ี่ เดี๋ยวก็กลับไปไม่ทันเตรียมงานต

องเตรียมตัวต้อนรับกันให้วุ่นวายถึงขนาดรุจีต้อ