กับนายรุตติ์สองคนแบบนั้นน่ะครับ?” เส

กเพื่อนบ้านอีกหลายคน” นางนวลฉวีเปรยเสียงนุ่มนวล ยิ้มน้อยๆ ใ

ลัวนะครับ งูเงี้ยวเยอะแยะในป่า” บ่นกระปริบก

งนวลฉวียังสาละวนล้างจาน ชำเลือ

” คนตัวโตยังไม่ยอมหยุดพูดตำหนิพี่สาว ท

อาหาร ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับน้องชาย เลยพาตัวเองออกจากห้องทานข้าว เดินไปยังห้องรับแขก หย

วออกมา หย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามพี่สาว พร

หนู เมฆขึ้น

ปอาบน้ำ แล้วลงมานั

ลฉวีได้แต่แอบชำเลืองสายตามองหน้าน้อง

ๆ เข้าออกอยู่หลายครั้ง ไม่อยากแสดงอาการอะไรให้พี่สาวได้รับรู้ความในใจขอ

วดีเหลือเกิน ก่อนที่จะก้าวเดินออกไป เขาก็ตั้งใจว่าจะเก็บกร

งมองน้องชาย ทำไมนางจะดูไม่ออก ว่าชายหนุ่มที่นางเ

ปยังบันไดขึ้นชั้นบน สองจิตสองใจอยากจะออก

ำ เพราะน้ำเมา หรือความว้าวุ้นในใจของเขากันแน่ ยามนึกถึงร่างแน่งน้อยเดินเคียงคู่กับชายอื่นอะไรนั่น ไม่อ

ที

งหล

ินก็ว่าได้ เด็กหลายคนในหมู่บ้านที่ตามกังสดาลและนิรุตติ์ออกมาส่องแมงจีนูนกันที่ท้ายไร่มะขาม ของนางนวลฉวี เด็กๆ ต่างพากันส่งเสียงพูดคุย และบอกกันว่าต้นนี้ขอ

่ม ที่กำลังขะมักเขม้นส่องแมลงอยู่อีกต้น เธอบอกเขาใ

ิ์ขานรับ แต่ไ

ีนูนเยอะแยะเลย” บ่

ต้นนี้ก็เย

ือเรียวงามยังถือไฟฉายส่องไปตามพงป่า และตามพื้นดินที่ขุดเป็นร่องๆ ต

ืนอยู่ข้างๆ ชายหนุ่มไม่ได้หันไปมอง เธอเลยดูเขาตั้งอกตั้งใจใช้ตะเ

อกคนที่ไม่คิดจะสอนให้เธอทำเลยสักที หลายครั้งหลายคราที่ออก

ระแป๋งให้พี่ที…

่ชายหนุ่มบอกให้ทำ เจ้าหล่อนช่วยยกกระแป๋งน้ำให้กับเขา ดวงตากลมโตมีประกายตื่น

ติ์อมยิ้มให้กับคนตัวบาง

าจะสอน

้านะ รับรองพ

ร่างบางเดินตามชายหนุ่มไ

อบคำถามของกังสดาล เขาก้มมองกระแป๋งในมือของหญิงสาว แ

ว ทุกทีเลย...” คนตัวบางพูดเสียงขึ้นจมูก