.วันนี้?” กังสดาลยิ้มหวาน แล้วเอื้องใบหน้า

ดักหน้าคนตัวน้อย แล้วรั้งกระเป๋านักเรียนมาถือไว้ แล้

กังสดาลไม่ได้ขัดขืนชายหนุ่ม เดินๆ วิ่ง

วกอีกใบที่อยู่ในนั้นออกมา เขายืนหันหน้าเข้าหาหญิงสาวจัดแจง

่อมรถรออยู่แล้ว ร่างบอบบางขยับเข้าไปหาชาย

จอดรถอยู่ข้างทางหน้าโรงเรียน กลับมาจากไร่บนดอย นานๆ จะได้มีโอกาสเป็นคนมารับหลานสาวด้วยตัวเอง แต่กลับมาเจอภาพที่ไม่อยากจะ

้บ

ับไอ้เด็กข้างบ้านด้วยนะ! มันน่าจับมาตีก้นเสียเหลือเกิน!! แววตาดวงเข้มเปล่งประกายแดงโรจน์ เอาแต่จ้องมองหลานรักที่ทำหน

ตลาดสดต้องหยุดลง นิรุตติ์ที่ยังเดินเป็นบอดีการ์ดนั้น ได้ชวน และพ

งมาลัยแน่นยิ่งขึ้น เท้าก็เหยียบคันเร่ง ขับช้าบ้าง... เร็วบ้าง... ตามรถมอเตอร์ไซค์ของคนทั้งสองไป จนมาถึง

. แป๊นน

้ทุกคนตามท้องถนนรวมทั้งร่างสองหนุ่มสาว ที่

ข้างๆ นิรุตติ์ เรียวปากบางอมชมพูบ่นให้กับเสียงแตรรถที่ดังอยู่ข้างหลัง ห่างจากเธอและนิรุตติ์เพียงสองเมตร

่งคร่อมรถมอเตอร์ไซค์ หันหน้าสะบัดหางตาส่องมอ

่ได้” กังสดาลพยายามทั้งดึง

ยู่ที่เดิม หันข้างไปหากังสดาล แล้วยื่นมื

นน..

ยิน พร้อมทั้งเปิดประตูลงจากรถ ก้าวเท้าย่างสมขุมเดินเข้าไปหาคนทั้งสอง มันรู้สึกหน่วงๆ และหวงหลานสาวขึ้นมาทันที ยามเห็น

ามเสียงอีกครั้ง แต่ก็ต้องตกใจ พากันเปรยเสียงแผ่วเบา

ินมายังเธอ เขาและเธอหยุดยืนมองหน้ากัน เขาสูงใหญ่จริงๆ กังสดาลต้องเป็

ใช้ร่างกายที่สูงใหญ่เกินมาตรฐานชาย

ของคนตัวโตที่ยืนประชันหน้าร่างแน่งน้อย คนหวงของไม่

ไว้แน่น ดีใจมากแค่ไหนที่ได้เจอ ห้าเดือนเต็มๆ แล้ว ที่ไม่ได้เห็นหน้ากั

งไม่เห็นอะไรที

ัยใสซื่อไม่ทันคำพูดของคนตัวโต ได้แต่มอ

ไม่ซื่อกับหลานสาว ตั้งแต่ตอนไหนนั้นหัวใจของเขาไม่อาจรู้ได้ เขาอยากจะจั

ท่าทีเปลี่ย

ไม่อยากให้เธอมารับรู้ว่าใจเขาคิดอะไรกับเธอ โดยการยกมือขึ้นรั้งและจับช่วงลำแขนสลวยไว้แล้วขย้ำ