กระเป๋าทำงานไว้บนเก้าอี้ แล้วเดินไปยื่นมือสองข้างยันขอบ

งหลังของเจ้านาย แล้วหั

ะ” เสียงประตูเปิด ทำให

ปิดประตูให้เจ้านาย แล้วเมื่อเ

้วย” พิสุทธิ์ยกมือห้ามไม่ให้ลิซ่าถามและเดินตาม

มือเคาะมองโต๊ะทำงานของพัชชา มองไปรอบ ๆ ไม่เห็น

ห้อง เขาพรวดพราดเข้าไปในห้อง เรียกชื่อเ

ภพที่นั่งหมิ่นตรงขอบโต๊ะทำงานหันไปมองเพื

้มมุมปากยักคิ้วให้เอกภพมองพิสุทธิ์ ซึ่งชายหนุ่มเดินไปนั่

่งช้ำใจเข้าไปอีกเมื่อรู้ว่าตัวเองเป็นผู้ชายสารเลวทำร้ายหญิงสาวบริส

ภพตกใจในคำพูดของเพื่อน จึงพ

ก้าอี้อาร์มแชร์ ชายหนุ่มไม่อยากให้เพื่อนเห็นส

วยื่นมือไปตบหัวเข่าปลอบใจเพื่อน ซึ่งเขารู้นิสัยของมุกดาด

ึ้นจากพนักเก้าอี้ เขาหายใจไม่ค่อยออก มัน

เลว ๆ นี่พากันชอบดีจัง” เอกภพเข้าไปนั่งข้า

ซึ่งเอกภพก็แอบพูดเพียงแค่ขยับปากให้โชคชัยเห็นคนเดียวว่า ‘ไอ้เก้ามันเป็นคนดีเ

ปากพูดเบามากตอบโต้เอกภพ โดยท

ง ๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาสีเข้มรู้สึกผิดกับเรื่อง

ไม่เห็นหนูนาเลยว่ะ” เอกภพไม่อยากให้เพื่อนจมอ

ะไรกับน้องเขาเหรอวะ แล้วเอกสารที่หนูนาเอาไปให้มึงเซ็น

ถอนหายใจยาว ๆ ออกทางปาก แล้วพูดต่อว่า “กูคิดว่าเมื่อวานกูขะ...” แต่เข

มึงทำอะไรห

ลูบหน้าแรง ๆ แล้วหันไปมองทางอื่นเมื่อเจอสายตาตำหนิขอ

อกภพยกมือตบหน้าผากของตัวเอง ซึ่งชายหนุ่มไม่คิดเลยว่าเพื่อ

น้องกูวะ” โชคชัยใช้เท

นไม่ได้นะโว้ย นี่ถ้าน้องเขาท้องขึ้นมา ตายห่าเลยมึง” คำพูดข

นะโว้ยไอ้เก้า มึงต้องรับผิดชอบน้องเขานะโว้ย” โชคชัยเสี

ูบหน้าชาหนึบแรง ๆ เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อวาน ซึ่งเขาพยายามนึกถึงเรือนร่างหอมกรุ่นเหมือนดอกแอปเปิล ซึ่งไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมฉูดฉาดที่มุกดา

น ยิ่งทำให้ชายหนุ่มรู้สึกผิดและอยากพูดเร

ห้องเช่าเดินไปยืนเกาะประตูรั้ว นางมองพิสุทธิ์ตั้งแต่

ับ ไม่รู้ว่าเธออยู่ไหมครั

รกับหนูนาเหรอ” เ

พิสุทธิ์แนะนำตัว แล้วเดินเข้าไปในบริเวณล