นท

แต่เธอก็ไม่รู้หรอกนะว่าวันเวลาเหล่านี้จะอยู่อีกนานเท่าไหร่ เพราะทุกอย่า

นหยา ลงมาได้แล้วคนอื่นเขาจะได้ทำงาน

สวยงามของท้องทะเลทรายเบื้องหน้าพร้อมกับส่

หลังอูฐด้วยตัวเอง ถึงจะลำบากและทุลักทุเล แต่เธอคิดว่าดีกว่

อ เพราะเขาเต็มไปด้วยความป่าเถื่อนและโหดร้ายเพียงอย่างเดียว กี่ครั้งกี่คราวแล้วที่เขาทำร้

็ให้ชมในความเข้มแข็งและกล้าหาญของเธอ “เก่งนี

้คุณฮัมดีนดูถูกและรังแกได้ตามใจชอบอีกแล้

กพูดละกันน่ะปั้น

ฮัมดีนจึงถือโอกาสลงโทษปัณฑารีย์ที่กล้าต่อปากต่อคำกับเขา อีกทั้ง

ห่างจากผู้คน ไปหลบอยู่หลังต้นไม้ ท

อยน่ะคนบ้า คนเฮงซวย” เธอทั้งทุบตีและพยายามปลดมือใ

นะคุณฮ

ใบหน้าคมฉกลงบนเรียวปากนุ่มอย่างอย่างแรง วันนี้ทั้งวันในสมองเขาคิดถึงแต่สิ่งที่ได้เ

ดีนที่ส่งลิ้นสากร้อนล่วงล้ำเข้าไปชิมรสหวานหอมภายในอย่างเต็มที่ เข

ผ้าเนื้อหนาขวางกั้นอยู่ แต่ก็ป้องกันความร้

แก้มและเกี่ยวเข้ากับลิ้นเล็กที

ทุกที ร่างกายอ่อนแรงและเสียวซ่านไปทั่วทุกรูขุมขน เ

ล็กสอดไซ้เข้าไปลูบไล้แผงอกกว้าง สัมผัสกับไรขนเส้นเล็กท

เขากอดรัดร่างบางแนบอกมากยิ่งขึ้น พลางดื่มด่ำดูดกลืนความห

ลมโตที่มองมาอย่างมึนงงและหวานเชื่อม เขาซ่อนยิ้มในใบหน้าขณะโน้มลงไปแน

คลึงริมฝีปากอวบอิ่ม ลากลิ้นไล้ไปบนเรียวปากนุ่ม

ย่างพึงพอใจกับการตอบสนองอย่างไม่มีแง่ง

หยา ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหว ร

กสติที่กระเจิดกระเจิงของปัณฑารีย์กลับมา เธอได

ต้นตึกตักๆ แล้วเธอก็คิดว่าคงจะต้องมีคำพูดบาดใจดังมา แต่ต้องแปลกใจ เม

องเธอจะเผลอมอบให้ชายหนุ่มมากกว่าที่เป็นอยู่ แค่นี้เธอก็ไม่รู้จะเอาหน้าไ

อถูกแตะเนื้อต้องตัว ขัดขืนก็เพียงแค่เล็กน้อย แล้วหลังจากนั้นก็พร้อ

อยู่แบบนี้เธอ

ากฮัมดีนไม่ได้ดุร้ายและแข็งกร้าว แต่กลับอบอุ่นและซึ

งเมื่อเห็นสายตาเว้าวอนและเรียกร้องส่งมา นิ้วมือเล็ก

ยาวไล้ไปริมฝีปากอวบอิ่ม ใบหน้าขาวนวลแดงระเรื่อ ดวงตากลมโตเป็นประกายหวานซ่อนคว

อนนี้ก็ไม่เป็นไร แต่อีกไม่นานฉันก็คง

ออกจากอ้อมแขน แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยปัณฑารีย์ให้เป็นอิสระ จับแขนเรียวพ

สักนิด แต่ตอนนี้กลับมีเต้นสองหลังและกองไฟให้ความอบอุ่นกับร่างกาย แต่สิ่งที่เห็นยังไม่สู้อ้