ที่

นู

เธอจะต้องลุกขึ้นเดินซิ แต่

ต้นไม้ซีดเผือดยิ่งกว่ากระดาษ เ

้า...พฤกษ์กอดคนที่สลบไปแล้วแนบชิด มอง

นดินโคลนเป็นหย่