นท

ะเรื่อด้วยเพลิงโทสะที่ถูกจุดจากสายตาคมเข้มซึ่ง

ฉันก็ไม่ใช่น้องงิ้วอย่างที่นายเรียกด้ว

ตาโลมเลียที่มาหยุดตรงทรวงอก จุดประกายไฟในดวงตากลมโตให้ลุกเรื

ตาเสียจนมองไม่เห็นผิวหน้าที่แท้จริงเป

้..

ไหมขวัญ” เอกราชเลิกคิ้วก่อกวน

ให้จัดการ แต่ก็อายเกินกว่าจะป่าวประกาศเรื่องบัดสีบัดเถลิงที่ตัวเองตกเป็นร

นฉันแทบจะรับไม่ไหวแล้วล่ะ กลัวถ

ใหญ่ที่เดินตามมาเรื่อย ๆ แต่ไม่คิดจะช่วยถือของให้เลย เธอหรือหนัก

วเปิดหน้าเว้าหลังให้คนอื่นเขามองผิวพรรณ...อกอวบ ๆ บั้นท้ายดินระเบิดอยู่นี่ มันทำร้ายตัวเองมากเลยนะ เกิด

แรกด้วยใช่ไหม” จอมข

บแบบไม่กักเก็บสาย

ยตาลงมองอกอิ่ม ที่เสื้อสายเดี่ยวสีแด

้องหวั่นไหวกับผิวเนื้อขาว ๆ อยู่แล้ว” นิ้วยาวตวัดไล้ไปบนลาดไหล่สีน้ำผึ้งนวลเน

ให้เลือดกบด้วยซ้ำ แต่ทำไม่ได้ เพราะมือทั้งสองข้างเต็มไปด้วยถุงเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายอีกหลายช

าไว้ไม่ได้ จึงต้องหาทางเตะ...กระทืบลงไปบนเท้าใหญ่ แต

อยเลย ไปหาเมฆาที่บ้านทีไร ต้องเห็นไอ้หน้าปลวกนั่งมองอย่าง

ใกล้ พร้อมฉกริมฝีปากอิ่ม สอดเรียวลิ้นเข้าไปควานหาความหวานจากโพรงปากนุ่มทันควัน อีกมือก็จัดก

ะถูกที่ไหนบ้าง พลางส่ายหน้าหนีปากร้อนที่บดคลึงลงมา แต่กลับทำให้เอกราชรำคาญ เ

ม่เป็นอย่างที่เธอคิดไว้ ยิ่งทำให้เกิดความกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ยิ่

ติปากก็ดี้ดี จนฉันอยากจ

นนี้ จะไม่มีใครรู้เรื่องหยาบคายที่นายทำกับฉัน” แม้จะอึดอัดคับแค้นใจ แต่จอมขวัญก็

าแตะต้องผิวเนียนนุ่มได้อย่างถนัดถนี่ คอเสื้อผ่าหน้าช่วงอกมีสายสอดให้รูดไว้ไปคล้องคอแล้วผ

ยากจะหาเรื่องใส่ตัวนะ อีกอย่างนะ...” เอกราชก้มหน้าล

บลงไปบนเรียวปากอิ่ม บดเบียดเคล้าคลึงโดยไม่สนใจว่าจอมขวัญจะโต้ตอบและห

้อยู่นิ่ง ๆ เพื่อที่เขาจะ

และเรียวลิ้นร้อนที่กระวัดกวัดแกว่ง ดื่มด่ำกับความหวานจากโพรงปากนุ่ม แต่เพราะม

ขึ้นนะขวัญ” เอกราชรีบปิดปากจอมขวัญก่อนเธอจะกร

ูกใครเห็น เข้าใจไหม” เอกราชสั่งความลูกน้องที่พามาด้วยเสร็จก็หันมาหาแม่ตัวเล็กที่

จะได้จัดการเธอให้สมกับฤทธิ์ที่มี” เอกราชเอ่ยเสีย

ไม่เคยมีท่าทางน่ากลัวเช่นนี้มาก่อนเลย ทำเอาจอมข

ซื้อของเพียงลำพังเลย ไม่อย่างนั้นเ

อดจากเอกราช แต่ในช่วงเวลาขับขันเช่

าเป็นปื้นเลิกขึ้นเล็กน้อย ขณะมองลึกลงไปในดวงตากลมโตที่ตอนแรกฉายแววหวั่นผวา แต่มาตอนนี้กลั