ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 6 เพื่อน

จำนวนคำ:1065    |    อัปเดตเมื่อ:06/03/2022

ไม่ต้องอะไรมากมายนัก พอลงมาชั้นล่างก็ใกล้ได้เวลาอาหารเที่ยง พี่บัวชมพูให้เด็กช่วยยกอาหารมากินที่เรือน

นไหน”บัวถาม

ม ถามบ่อยเหมือนกลัว

เธอไง เอาไปเผื่อด้วย คนโสดตัวคนเ

ฝากท้องกับร้านอาหารต

าไปมา “เอาเถอะยังไงก่อนกลับไปก

ี่ ขอบ

มียได้แล้วนะตาเคน

ีเมียแล้วเหรอครับ”

่มีแฟนเสียที หรือว่าชอบผู้ชายด้วยกัน

ไม่ใช่แบบ

เค้าล่อ เอ๊ย เป็นแฟนกันเองเสียหมดจ

ที่เสียงมอเตอร์ไซค์จอดหน้าบ้าน และครู่ต่อมาชายหนุ่

่มีสอนหรือจ๊ะ” บัวชมพูทักชายหนุ่มในเสื้อเช

เมื่อเช้าพาคุณ

เป็นอะ

มหมดนัดเฉยๆ แต่คนที่บ้านไม่มีใคร

แล้วใบหน้าคมเข้มเปื้อนห

านด้วยเ

าถึงเมื

บเข้าเรียนมหาวิทยาลัยในคณะสถาปัตยกรรม ส่วนเพื่อนรักเรียนจบเป็นครูพละและทำงานในโรงเรียนเอกชนไม่ไกลจากบ้า

มแวะเอาเบี้ยค

าแจกกันแ

ประชุมที่อ.บ.ต. เลยเซ็นรั

มันอยู่ไกล เค้าเรียกปร

ดินก้มหลังอย่างมีมารยาทเมื่อผ่านผู้ใหญ่แล้วเอาซอ

จอกัน

นแหละ แต่วันหยุดมันน

กินข้าวกินปลาก่อนค่อยไป

รับ มีขนมจีนแกงเขียวหว

จานในคร

รั

สร็จสองหนุ่มเพื่อนซี้ช่วยเก็บจานชามแล้วก็ไปเดินเล่นหลังบ้าน มีลำคลองสายเล็กๆ ไหลผ่าน สมัยเด็กๆ ทั้งคู่เคยแอบเอาเรือของคุณปู่ไปพายเล่น แต่ถูกจับได้โดนก้านมะยมตีจนน่องลายกันเลยทีเดียว สองหน

ถหัวเราะ ตรงริมตลิ่งมีต้นมะพร้า

่อยนี่” เปรมดูดบุหรี่

ิกดูดบุหร

ปนาถก็ไม่ได้แตะมันอีก ไม่ใช่อะไรหรอก เขาแค่รู้สึกว่ามันทำให้ห

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY