้จึงต้องพูดต่อในใจสงสารหลานสะใภ้จับใจที่จะทำหรือจะพูดอะไรก็ไม่กล้าขัดใจผู้เป็นสามีไปเสี

้ตัวเสียทีว่ามีของดีอยู่ใกล้ตัว กลับชอบไปคว้าเอายัยพวกลิง ข่าง บ่างชะนีที่ไหนก็ไม่รู้ออกงานสังคมอยู่เรื่อยเชียว!” ทิพย์อักษรที่นั่งอยู่อีกฝากหนึ่งของโต๊ะเงยหน้าขึ้นจา

ะน้องทิพย์ ไม่น่าร

ียของตัวก็สวยออกขนาดนี้ ถ้าลองพี่หนูเล็กของทิพยได้แต่งหน้าแต่งตัวสักนิดล่ะก็ ทิพย์รับรองได้เลยค่ะว่าจะต้องสวยกว่าผู้หญิงคนไหนๆ ที่พี่ภพเคยควงมาแน่นอน” ความจริงก็คือ

า” ช้อนในมือถูกวางกระทบแนบข้างจานสีขาวสะอาดที่ถูกจัดวางเอาไว้ให้ตรงหน้าอย่างแรงเมื่อพูดจบ ไม่สบอาร

สาวคนเล็กที่ได้แต่ส่ายหน้าไปมากับภาพที่ได้เห็น ในใจนึกสงสารหญิงสาวอยู่ไม่น้อยแต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากนักเพราะรู้ดีว่าตรีภพนั้นผูกใจอยู่แต่กั

อย่างที่เคยใช้เรียกเขาในอดีต มันทำให้ร่างสูงของตรีภพชะงักก่อนจะหันม

้อยคำหยาบกระด้างกระชากถามอย่างจงใจ เพราะเธอที่ดึงดันจะแต่งงานกับเขาแทนพี่สาวของตัวเองเสียให้ได้ในครั้งนั้นจึงทำให้ความรักความเอ็นดูที่เขาเคยมีให้น้องสางของอดี

้สึกเจ็บ แต่รินลดาก็ยังคงฝืนยิ้มไปให้สามีเหมือนอย่างเคย ไม่อยากใ

่าไหร่นัก สายตาจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา ไม่ชอบให้เธอมา

ว่าวันนี้เป็น

ก็ยังแอบหวังเผื่อว่าสักวันเขาจะกลับมาเป็นพี่ภพที่แสนดีคนเดิมของเธอ ชายหนุ่มซึ่งเคยรักและเอ็นดูเธอไม่ต่างอะไรกับน้องสา

แล้ว เท่านี้ใช่ไหมที่อยากรู้ ฉันจะได้ไปเสียที!!” ไม่รอให้อีกคนได้ทันร้อ

ป

อมอะไรนั่นไปงานประมูลเพชรหน้าตาเฉยแบบนี้ได้ยังไงกัน!” ทิพย์อักษรตวาดเสียงลั่นทันทีที่ทราบข่าวจากเพื่อนสาวที่บังเอิญพบเจอกับพี่ชายของตัวเองอยู่ในงานประมูลเพชรในช่วงหัวค่ำที

ๆ คนมากนะคะสำหรับงานวันนี้ หนูเล็กมีความสุขมากค่ะ” รินลดาตอบกลับน้องสามีพร้อมรอยยิ้ม อย่างน้อยในบ้านหลังใหญ่หลังนี้

เราจะสั่งสอนพี่ชายตัวแสบของน้องพิทย์ยังไงกั