กันในสวนสาธารณะเมื่อวันก่อน คนที่ท

้นรุนแรงก็ว่าได้ เหมือนยัดเยียดให้เธอรู้สึกผิดว่าเดินไม่ดูทางให้ดี เห็นสา

บไปมอง เขาจึงหยิบถุงอีกใบที่หล่นยื่นให้เธอ ปกติเธอเป็

้ชายหนุ่มหันไปกดรับ ทั้งๆ ที่มือย

ามัวแต่คุยโทรศัพท์ แต่ไม่ยอมวางของในมือ เธอดึงกลับมาถุงกระดาษใบสวยจึงได้ขาดออกพร้

ื่อง เทพประทานมองนิ่ง สายตาคมกริบอันชาญฉลาดแฝงไว้ด้วยความเย็นชาเป็นนิตย์กวาดม

หล่อนใส่กางเกงยีนส์พอดีตัว ฟ้าใสร้อนๆ หนาวๆ กับสายตาสำรวจตรวจตรานั้น เธอไม่ชอบสายตาแบบนี้ อุตส่าห์หลงชอบเขาตั้งนานสองนาน เห็

องรับผ

เข้าหากัน ดูก็รู้ว่ากำลังโมโห เขาเลิกคิ้วเข้มขึ้นข้างหนึ่งเป็นเชิงสงสัยว่าเขาทำอะไรผิดเช่นนั้นเหรอ สีหน้ากวนอารมณ์นั้นทำให้ฟ้าใสนึกโมโ

ตา เหมือนจะจับต้องเธอด้วยมือนั้นเสียเอง เธอควรเลิกชอบเขา ควรถอยห่างออกมาไกลๆ เสียด้วยซ้ำ เธอแอบคิดว่าผู้ชายบา

ากับคำถามที่ทำให้เธอรู้สึกว่า ตัวเองกำลังกล่าวหาเขา ทั้งๆ ที่ตัวเองทำความผิด แล้วยังมีหน้ามาถามแ

็นไหมว่ามันแพงขนาดไหน พนักงานอย่างคุณคงรู้ดีว่ามันราคาเ

าดูไม่พึงใจเอามากๆ โดยที่ฟ้าใสไม่รู้ว่าเพราะ

ย่างรวดเร็ว เธอเม้มริมฝีปากเข้าหากัน ยังไง

เพียงนิด เธอหน้าเหวอ นั่นเขายิ้มเหรอ ไม่ใช่หรอก

ชุดชั้นในให้ฉันใหม่ทดแทนตัวที่เปื้อนทุกตัว ไม่งั้นฉ

า เธออยากจะบ้า ฟ้าใสไม่ชอบสายตาแบบนี้ของเขาเลยจริงๆ ร่างสูงเดินนำเธอไปยังแผนก

ปหยิบชุดชั้นในที่ตกบนพื้นใส่ในถุ

ให้เงินเดือนพนักงานขายที่ไปเลี้ยงกิ๊กหมดเลยคอยดู... ชิ!’ เลิก

ดว่าเขาจะยอมง่ายๆ แต่ของฟรีใครก็ชอบ หญิงสาวแสร้งทำเป็นหยิบต

ระนั้นเธอก็ไม่เคยซื้อเสื้อชั้นในตามตลาดนัดราคาถูกตัวละไม่ถึงร้อยกว่าบาท ไม่ใช่เพราะติดของแบรนด์เนมอะไร แต่เธอคิดว่าเสื้อในพวกนั้นใส่ไม่สบาย ทำให้หน้าอกเสียทรง บางทีก็ตัดเย็บไม่ดี เก็บทรงไม่หมด แถมใช้ไปสักพักก็ชำรุดง่าย ไ

บกรี๊ดกร๊าดในใจ ยิ้มกว้างโดยไ

แต่เพียงมุมปากเล็กน้อยเท่านั้น เขาเป็นคนยิ้มยากและน้อยครั้งที่จะยิ้ม คนเช่นคนไม่ยอมขาดทุนอย่างแน่นอน ลงทุนอะไรไปก็ต้องผลกำไรกล

บแตกต่างจากในใจที่เบ่งบานเหมือนดอกไม้ที่รอรับแสงตะวันในยามเช้า เธอคำนวณทุกอย่างเสร็จสิ้นในใ

ห้าร้อยสี่สิบบาทค่ะ” พนั

่คิดว่าจะได้ลาภตั้งหมื่นกว่าบาท เม

ล้วนะคะ เป็นจำนวนห้าพันบาท ส่

ได้ แอบค่อนขอดชายหนุ่มในใจ ก็ไหนเขาบอกเธอว่

นเงินสดหรือบ

เมื่อพนักงานคนสว