อนเพลียเพียงใดก็ตาม เหตุก็เพราะหัวสมองเ

ม่ได

ี่เป็นหลักฐานชั้นดีว่าไอ้หน้าห

ไม่มีหลักฐานใดๆ ที่บ่งบอกเลยว่าเป็นช่องทางที่ผู้ชายคนนั้นใช้เข้ามา ถ้าเขาบอกว่าถูกเถาวัลย์รัดแล้วเถาวัลย

แม้แต่คำเดียวถ้ายังไม่อยากถูกส่ง

่เกิดขึ้นก็รบกวนจิตใจเขามาก

ีก็ตอนที่โจเซโทรมาถล่มด้วยสองสาเหตุคือ หนึ่ง...เขามาทำงานสายกว่าปกติ และสอง... โจเซต้องการคำตอบอย่า

ข้ามาในอาคารได้ก็พุ่งตรงไปยังเรือนกระจก มาถึงที่ก็เห็นว่ามีโจเซยืนรออยู่แล้ว พอร้องทักปุ๊บ เขาก็ถูกโจเซสวดยกใหญ่ ก่อนจะตามมาด้วยการเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับกระถ

งแหละที่มอบหมายหน้าที่ให้ลูกน้องคนนี้มากเกินไป ก่อนจะได้แต่สั่งว่าให้ระมัดระวัง หากรู้สึกไม

พื่อทำงานศึกษาเถาวัลย์ป

องอยากพูด พูดจบก็ออกไป ไม่เปิดโอกาสให้เจ้าอรุณได้พูดบ้าง การขอยกเ

ำได้ ขอแค่อย่างเดียว... อย่าให้ไอ้บ้าน

องมองเถาวัลย์ที่พันกันเป็นวงรีตรงหน

ไป จะได้ไม่ต้องคลุกคล

างถี่ถ้วน เมื่อวานสำรวจแค่รอบนอก วันนี้จะต้องเก็บตัวอย่างแต่ละส่วนไปเป็นศึกษาอย่าง

บตานอน รอให้ดอกสุดท้ายมันบาน บัดน

รเน

เหยิง เขาวางของในมือลงบนเก้าอี้ เดินเข้า

ฏิกิริยาตอบสนองเ

ด้รับความเสียหาย แต่เพื่อความปลอดภัยของตัวเขาเองต่างหาก เท่านั้นเขาก็เดินไปยังตู้เก็บของ หยิบถุงมือยาง

์ก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อจู่ๆ ก็เจอเถาวัลย์เถาเล็กๆ

...

ไปอย่างนั้น ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ จากเถาวัล

ะไรก็ถอยไป

งไปข้างๆ เดินกลับมายังที่เดิมแต่แล้วก็ต้อง

ไรอ

ินาทีก็ทำท่าจะเลื้อยไปตามลำตัวเขา ทำเอาเจ้าอ

อผ้าฉันอีกล่ะก็ จ

ด้วย เถาวัลย์นิ่งไปเพียงครู่คล้ายชั่งใจ

พุ่งตรงมาหา เท่า

ั

้า ปลายเถาวัลย์ส่วนที่ถูกร่วงหล่นล

ข้ามาใต้เสื้อผ้

ยังไม่โดนตัวเลยด้วยซ้ำ ถึงก

รุณคิด แต่เ

ถาวัล

ก เป็นใครบางคนที่เป็นส่

ันกันเป็นวงรีค่อยๆ คลายตัวออกจากกันทำเอาเจ้าอรุณเบิกตาโต รีบกระถดถอยหนีอย่างรวดเร็วเมื่อรู้สึกไ

ยวกับเมื่อค

กันเ

ไรเลย ไม่เห็นจะต

ปร่างเดิม ผู้ชายคนนั้นก็ยังโทงเทงเหมือนเดิม เนื้อตัวไม่มีอะไรปกปิด มีแต่เถาวัล

ากในเถาวัลย์นั่น แก้ผ้ามาอีกก็ทำเอาเขาตกใจมากแล้ว นี่ยังจะเดินเ

ว่านี้อีกนิดนึง ฉันตั

ดเฟิ้มหยุดก้าวเข้าหา ชี้

ายถึงเ

อนนี้มีอาวุธในมือแล้ว เขาไม่กลัวเท่าไหร่นัก

กษ์มหึมาได้ลงคอเลยเหรอ เป็นนักพฤก

นมัน ต่องแต่งหัวทิ่มอย่าง

ี่เขาจะมาทำอะไรอย่างนั้น เขาต้องป้องกันตัว ไ

เป็น

ถาม อีกฝ่ายเสยปอยผมที่

าเป็นใ

ะ! ถ้ารู้

ปอดคล้ายกับกำลังตั้งสต

เป็น

เดาด

ย้า เจ้าอรุณหงุดหงิดขึ้นมาทันตา นิสัยพื้นเพของเขาเป็นคนไม่ชอบอะไร

ไรมากนัก ถ้าไม่อยากถูกส่งเข้า

อนกัน ทำเป็นพูดไปอย่างนั้นให้อีกฝ่ายกลัวเท่านั้นแหละ ใครมั

คาญแล้วแต่ก็ยักโยกโย้ ยกมือขึ

ลยนะ หยอกนิดหยอกหน่อยก็

งานอยู่ตลอดเวลาอย่างนั้นแหละ แต่พอมาคิดว่าเห็นเด

ั้นก็แสดงว่าไอ้ที่เถาวัลย์มันเคลื่อนไหวได้เองอย่างอิสระ

บ้าตรงหน

นนี้อยู่ข้างในและควบคุมการเคลื่อนไหวของ

าไม่ใช่มนุษย์แ

คนตรงหน้าเห็นก็รู้ว่าเจ้าอรุณคงจะกลัวตัวเองซึ

ไม่มีอะไรหรอก ไม่อัน

่า! ยิ่งมารู้อย่างนี้

ยเป็นใคร

อบงำ เจ้าอรุณก็ช

ศาสตร์หนุ่มขู่ฟ่อก

ถึงขั้นนี้แล้ว

งไว้มั่น คนตรงหน้าไม่ได้มีท่าทียี่หระกับอุปกรณ์

ี่ ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าเถาวัลย

ตาลง ไม่เข้า

ความว

วามว่าอย