ที

ังหลบหนี (เ

อก

รคร

กงานนักสืบ ผมมีเรื่อ

องอะไ

คุณตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรม ผมคงต้

ไม่รู้เรื่อง เฮ้! อย่

าลได้ คุณมีสิทธิที่จะเรียกทนายความ หากคุณไม่มีทนาย ทางรัฐจะจัดหาให้

้งนั้น! ผมไม่รู้เร

ิ

นิ้วมือคลึงบริเวณหัวคิ้วอย่างหัวเสีย ทำไมไอ้ซีรีย์บ้านี่ถึงได้มาฉายในเวลาประจวบเหมาะกับเหตุการณ์ที่ผมประ

มื่อตอนตีสามและซุกตัวอยู่ที่อพาร์ตเม้นต์ของตัวเอง ผมก็มีอาการพารานอยด์ไม่หยุดจนถึงตอนนี้ ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี

นะ! จะให้ทำเหมือนไม่

กจะรู้ว่าป่านนี้มีใครไปเจอศพผู้ชายคนนั้นหรือยัง แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีข่าวของผู้ชายคนนั้นเลยแม้แต่ข่าวเดียว จนผมอดคิดไม่ได้ว่ามันแปลกที่ไม่ม

ห้ปล่อยข่าวกัน? แต่ถ้าตำรวจเจอศพแล้ว แสดงว่

มื่อเสียงโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะหน้าโซฟาร้องลั่น พอตั้งสติได้

่า

ด้ยังไง แถมยังปล่อยให้ฉันนอนที่นั่น

าย ทำเอาผมย่นคิ้วยู่ที่จู่ๆ

วฉันก็เหนื่อยด้ว

า นายควงคนอื่นไปฟา

มื่อเธอพูดประโยคนี้ขึ้นมา ผมรู้ว่าเธอระแวง

้องมายุ่งกัน รำคาญ!” ผมข

ก่อนจะตามมาด้วย

ยก็รู้ว่าฉันชอบนายมาก ฉันเลยหวงเป็นธรรมดา ขอโทษนะเควิ

ทำให้ผมหัวเสีย แต่เอาจริงๆ ผมก็ไม่เคยขอ

ยไม่อยากจะต่อความยาวสาวความ

ั้ยล่ะ เดี๋ยวฉันจะบร

่าก็คือเรื่อง

มตอบปฏิเสธโดยแทบไม่ต้องคิด ถ้าเป็นเวล

ห้ฉันไปหาที่ห้องมั

เดียว อย่ามาวุ่นวายกับฉันจน

น แต่ว่าฉันอย

องไปมาอยู่ครู่หนึ่งด้วยความกลัดกลุ้มยังคงเกาะกุมจิตใจ แล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่าเอมิเลียที่โทรมาหาเมื่อค

มิเ

ว่าจะให้ฉันไปหาสินะ] เธ

นแค่มีเรื

่องอ

พูดอย่างไรให้เอมิเลียไม่เอะใจดีว่าผมม

มิเลียเร่งเร้า

่ะ มีอะไรแปลกๆ มั้ย

รอที่ว่

่าตกใจอะไรประมาณนี้” ผมว่าอ้อมๆ เ

ียวที่ฉันเจอก็คือตื่นมาแล้วเห

่ง ถ้าเอมิเลียที่อยู่ในที่เกิดเหตุจนถึงเ

ีอะไรหรือเปล่า ให้

ดิมอีกจนได้ นี่ก็อยา

ย ผมก็ตัดบทโดยกา

น่อยก่อน ไม่แน่ว่าอีกสัก

ังหลบหนี (เว

นานนัก รายงานข่าวก็จบลงและไร้ซึ่งข่าวที่ผมเฝ้ารออีกเช่นเคย ผมถอนหายใจยาว ไม่รู้ว่าถอน

ะตายให้ได้อย่างนี้ เพราะตั้งแต่กลับมาถึงห้องเมื่อคืน ผมก็ยังไม่ได้นอนเลยแม้แต่งีบเดียว แถมยังไม่ได้กินอะไรด้วย เอาแต่เฝ้าระแวงจนไม่เป็

ยังจะมีอาการคลื่นไส้แทรกซ้อนขึ้นมาอีก ก่อนตัดสินใจลุกขึ้นมาหายาแก้ปวดกิน ทว่าไอ้สลากยาบนขวดสีขาวมันดัน

องมันก็ปะทะเข้าจมูกผมอย่างจัง มันก็เป็นกลิ่นสปาเก็ตตี้นี่แหละ แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงได้รู้สึกว่ากลิ่นมันชวนคลื่นเหียนอย่างบอกไม่ถูก จนผมต้องหันไปไอโขลกตัวโยนอยู่พักหนึ่ง ตั

ิ้งลงถังขยะ กระเดือกยาแก้ปวดลงคอโดยไม่สนว่าจำเป็นต้องมีอ

สงสัยจะเครีย