ที

ออกไปแล้วแท้ๆ สุดท้าย

ด ในเมื่อเธอเป็นคนทำให้เขาหลุดมิติออกมาที่โลกของเธอ เธอก็ต้อ

ุกหัวนอนให้เขาก่อนล่ะแม้ว่าผู้ชายคน

” เธอว่าขณะถอดเสื้อคลุ

แล้วก็ต้องหลบส

ยการเปลื้องผ้าเช่นนี้

งกับชะ

่ถอดเสื้อคลุมออกเ

มีเจ้าของหัวใจแล้ว เรื่องนั้นทำไมเธอจะไม่รู้ล่ะว่าตัวละครในนิยายที่ชื่อคิมคังยูอะไรนั่นน่ะแอบหลงรักนา

ักนิด รบกวนช่วยเลิ

ี่หน้าชาบ้าง ถูกหักหน้

ต้ มีเพียงสีหน้าเคร่งขรึมฉาบพราย

เมื่อเย็นได้ใช้เงินที่ฉั

เป็นอย่างมาก อาจเป็นเพราะสมองบอกว่าเขาเป็นผู้ชายที่หลุดมา

ถามนั้นแล้วก็

” เรียวคิ้วบนดว

ระดาษเหล่านั้นจะใ

ล้

ิ้งไป

ทิ้งที่ไหน” รีบ

งๆ “ข้าก็ขยำทิ้งละแวก

เอามีนาต้องยกมือขึ้นลูบใบหน้าตั

สอนเขาใช้เงิ

กลับยังโลกที่จากมาให้เร็วที่สุดด้วย ไม่อย่างนั้นเธอต้องประ

่เอาตัวเข้าไปยุ่งกับเรื่องวุ่นวายพวกนั้น แสร้งทำเป็นไม

จะมาลำบากดูแลรับผิดชอบผู้ชายตั

าเล็กน้อย ก่อนที่ความสนใจทั้งหมดจะถูกดึงไปเมื่อชายหนุ่มโน้มตัว

อาหารค้

ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็

ข้างๆ คังยู ก

เดี๋ยวฉันจะ

อจู่ๆ มือใหญ่ก็แตะเข้ามาที่ข้อมือเธอเบาๆ เมื่อหั

ออ

ค

เขาขยายความ “แต่เจ้าไม่ต้องเก็บ

คังยูคงจะหิวแน่นอน จัดกา

ที ไม่ยอมให้คังยูได

ะต้มให้ใหม่ค่ะ อืดขนา

แค่มีอาหารประทังชีวิตข้าไปอี

ัดเจนนี่ว่าเป็นมือปราบเดนตาย มีฉากไปช่วยปราบจลาจลที่เมือง

อปล่อยให้เขาเอาเส้นแป้ง

ั้นแน่ รีบคว้าเอาถุงพลาสติกมาเทเส้นบะหม

ม่ค่ะ คุณเป็นแขกของฉ

านแล้ว คังยูก็ไม่อยากจะตอแยให้อีกฝ่ายรำคาญใจ ยอมเดิน

กึ่งสำเร็จรูปซองใหม่ให้เขา ใช้เวลาไม่นานนัก

นอาหาร มีนาเห็นเขาจัดการกับมื้อเย็นด้วยท่าทางสุภาพเรียบร

ิยายพรรณนาไว้

ารับราชการได้โดยไม่ต้องอาศัยบารมีของบิดา อีกทั้งอุปนิสัยยังเรียบร้อยสุขุม เป็นที่ไว้วางใจของบิดาและข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ให้ทำการต่างๆ นับว่าเป็นคนหนุ่มที่ก้าวหน

ซ็ปต์พระรองที่แสนด

งเธอจะไปเก็บเขามาจากข้างถนนก็เถอะ พิสูจน์ได้ก็ตอนที่เขาจ

ผ้าห่มมาปูรองบนพื้นข้างเตียงให้ หมอนอิงใบเล็กๆ อี

ป็นที่นอนที

ี่นอนเลยไม่มีเผื่อไว้ให้ใครใช้ส

ล้วก็เกิดขายขี้หน้

กินไปด้วยซ้ำ แม่นางไม่

ตอนที่เขาไปเตร็ดเตร่สร้างเรื

ท่านั้น ทว่ายิ้มรับได้เพียงครู่เดี

อาจนอนหลั

ำไ

ปะหรา คังยูจ้องนิ่งๆ เสี้ยววินาทีหน

่นอนของเจ้า

พยัก

หาใช่คู่สมรสนอนร่วมห้องกันก็ว่าแย่แล้ว จะให้ข้านอนขนาบข้างกายเจ้าอีก

อรู้สึกว่าตัวเองเป็

ัน แล้วคุณจะ

าปีก่อนอยู่บ้าง เธอเองก็เกิดและเติบโตมาในสังคมที่ยึดถือวัฒนธรรมประเพณีรักนวลส

็นว่าบริเวณทางเข้าห้องนั้นมีทางเดิ

ไปนอนต

งครัวเ

หน้าให้มี

ป็นทางเข้า”

งเจ้ากรมกลับมาเป็

ชั้นวางรอง

ยแม้แต่น้อย ไม่ใช่เพราะว่าเธอละอายแก่ใจที่ทำให้เขาหล

ังจะต้องไปนอนที่ทางเดินเข้าห้องอีก

นใจได้และบอกเจ้าของห้องเป็นที่เรียบร้อยก็จัดการคว

นเขาถอดหมวกปีกกว้างออกจากศีรษะเอาวางไว้ข้างลำตัว พลันเอื้อมมือไปคว้าเอารองเท้าส้นเข็มข้างหนึ่

ไปในนิยายให้เร

ี ก่อนที่เส้นเลือดใ