งสิมิลันมานั่งโชฟาด้วยกัน “มินดู

สิมิลันผงะ

จคงเที่ยงคืนก็ดึกเกิน พี่ขอนอนที่โชฟานี่ก็แ

ยืนก็ถูกคว้าข้อมือไว้ “ถ้าพี่เพ็ญเห

งมินดูแปลก ๆ แบบนี้จะ

นแย้ง พฤกษ์ส่

ะไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน รับรองว่าจะ

” สิมิลันลังเลแ

อ” ชายหนุ่มพูดจบก็ถอนหายใจเฮือก รู้ว่าสิมิลันเด็ดเดี่ยวมากจนไม่กล

ข้าเรียนปีหนึ่ง เขาเป็นเพื่อนของพี่สาวตัวติดกันเป็นตังเม ในขณะที่หล่อนกับ

นใครต่อใครคิดว่าเขาชอบพอพี่สาวของหล่อน จนเมื่อเกิดเรื่องพฤกษ์จึงยื

ากกว่า ที่มีคนร

ความคิดคำนึงครู่ใหญ่จนร

้อมตัวผ่านโซฟาคร่อมร่างหล่

ตีเสร็จแ

มมองนาฬิกาข้างฝาบอกเวลาเกือบห้

สร็จ” พฤกษ์ระบายยิ้มแล้ว

มหล่อนหนำซ้ำยังคลอเคลียไม่ห่างก่อนจะระบายยิ

งียบ ๆ นึกว่าหลับ

ที่มีสปาเก็ตตีไก่สับจานใหญ่สองจานวางเคียงกันทั้งกล

่ะพี่พฤกษ์” หล่อน

ู้เย็นออกมารินใส่แก้วสองใบ แล้วอ้อมมาน

ี้พี่กลัวมินจะอ้วนเลยรีบทำ

มิลันค้อนขวับก้มสูดกลิ่นอาหารหอมกรุ

นตายเลยก็ยังได้” พฤกษ์พูดกลั้ว

บนใบหน้าก่อนจะก้มหน้าก

ลาเกือบตีหนึ่ง หล่อนต้องใจอ่อนจนได้เมื่อออกมาจากห้องหลังจากเข้าไปเอาผ้

เด็ก ๆ เลย คงจะ

้วหยุดยืนมองครู่หนึ่งก่อนจะหมุนตัวกลับแต่ก็ต้องเซเ

ษ์! จะทำ

หลับตา “จะไม่ได้เจอกันตั้งอาทิต

่มนิ่มลงมาแนบอกจนดวงหน้านวลซบอยู่ตรงหน้าอกได

ถอะค่ะ ม

ตาจับจ้องอย่างมีความหม

ให้มินรำค

ทำไมคิดแบบ

ปนอกระเบียงด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม เขาคงโกรธที่หล่อนทำท่าอึดอัด หล่อนย

นรอไม่ไหวต้องหนีเข้าห้องนอน รู้ว่าถึงง้อก็ไม่ท

ความเดียวดายริมระเบียง

มแทบไม่ทัน แต่มันก็ทำให้ห

านจอดชั้นประจำ สิมิลันง่วนกับรื้อแผ่นเพลงสากลคลาสสิคห

ผ่นอะ

ให้ไถ่โทษที่ทำให้พี่พฤกษ์งอน” หล่อนเงยห

ต่ก็อดยิ้มไม่ได้ “นึกยังไ

บมองคนรักอย่างรู้สึกผิดนิด

มินเลือกเพลงไหนพี่

นกับแผงคอนโซลหน้ารถหาแผ่นเพลงต่อจนสะด

สงสัยเอ่ยถาม “ได้แล้ว

ันรีบเก็บแผ่นเข้าที่เพราะมันเป

บแผ่นเพลงใกล้เคียง