ก็แค่

ห้สิมิลันนั่งใจลอย ไม่ได้

่อนหวังให้รับไม้ต่อเรื่องโครงการใหม่ที่เกาะม

นคะ ถึงคิว

งแล้วหันมองคนเรียกแล้วถา

ระซิบสีหน้าเหยเกเมื่อหุ้นส่วนนับ

อนกวาดตามองไปรอบโต๊ะพบสายตาตำหนิมอง

ไปหน่อยสินะครับ เชิญคุณสิมิลันออกมาพูดเรื่องโครงการรีสอร

ค

ะเอียดโดยมีพฤกษ์สำรวมกิริยานั่งเป็นประธานหัวโต๊ะ กว่าจะเสร็จก็ผ่านไปราวสอง

ล้วหรือ

ามาหยุดทักทาย สิมิลันลืมตาเด้งตัว

งสาวอ่อนวัยกว่าที่เอียงคอสำรวจ

พี่มินดึก

นขมวดคิ้วถามกลับ

กระซิบเสียงใส “เห็นปกติมาพร้อมกับบอสตล

ที หน้านวลใสขึ้นสีเห่อร้อนผะผ่าวจนต้องรีบหันกลั

อย่างนั

คนเขาลือกันให้แ

ไงถึงถาม” สิมิลันเหลือบมอง

ะ” ปณิตาสะกิดให

มจิบกาแฟพิงประตูหน้าห้องทำงา

ย่างที่เ

เขาก็รู้ว่าคุณพฤกษ์ห

ราะเบาในลำคอแทน แต่ปณิตาไ

ป็นความลับไปอ

ระยะครู่หนึ่ง จ้องตอบสายตาอยากรู้จัดของคน

เรื่องพี่มินกับบอส” คนถา

อบรับหรือปฏิเสธเพราะรู้ว

ว้ ที่ทำได้คือเลี่ยงที่จะตอบแต่สา

าหันไปเห็นพอดีถึงกับหน้าซีดเกรงเจ้านายจนล่า

สไม่มีอะไ

อะไรห

ๆ ไม่เห็นใครอื่นนอกจากเขาและหญิงสาวคู่กรณีก็เดินเข้าหาแล้ว

้าต่างมีหูป

ผยลักยิ้มบุ๋มลึกสองข้าง “คนรักกัน

แต่อันตรายต่อ

ู่กันสองคนอย

่ายก็ได้แต่ถอนหายใจ ยิ่งพฤกษ์แส

นมองว่าเป็นหนู

รไปล่ะ ก

ล่ ถึงไม่จาบจ้วงแต่หล่อนไม่ชอบและไม่เคยนึกสนุกด้วยจนต้องลุกหนีเด

อใครชอบมองว่าเป็นเด็กเ

ม่ใช่หนูที่อยากตกถังข้าวสารโดยเฉพาะพฤกษ์ที

ัพย์สินเงินทองไม่พอยังรวมไปถึงอสังหาริมทรัพย์เกือบทั่วประเทศที่มีชื่อคนในตระกูลโดยเฉพาะบุตรชายคนเดียวของหิรัญภักดิ์เป็นเจ้

็ชักสีหน้ารู้สึกผิดที่ผิดทางเมื่อเห็นสายตา

ษ์” สิมิลันร้องห้ามพลั

ังรุนแรง “รังเกียจที่จะให้ใครรู้

ิลันเสียงอ่อย “

่าทาง

่าวหาที่เขาจงใจรวน แต่พอเหลือบมองไปด้านในเห็นสายตาสามสาวขาเ