งห์ทั้งลูกชายและลูกสมุนของพวกมันก็มากันพร้อมหน้า เห

ที่แคร่ไม้ไผ่หน้าบ้าน พอเจ้าของบ้านมาถึง พวกมันก็พากันลุกเดินเข้ามาห

้ใหญ่สิงห์ทักทายลูกหน

” นายบุญส่งยกมือไหว้ผู้อา

าคนพูดมองเลยไปจนถึงใบหน้าสวยหวานของดุจดาวเหย

ความสวยงามและน่าฟัดของลูกสาวบ้านนี้ ก็ทำให้คนแก่อย

มองหล่อนไม่วางตาเลยทีเดียว และสิ่งที่เขาอยากได้ในวันนี้คงไ

งลูกสาวของพวกตนอย่างกับจะกลืนกินแล้วก็ต้องเสียวใ

ี่” สายตาหื่นจัดสำรวจมองหน้าตารูปร่างของสาวน้อยอย่างประ

ที่ร้ายกาจสำหรับสองสามีภรรย

กเราอีกสักครั้งเถอะนะ ตอนนี้พวกเราไม่มี

จ้องมองไปยังใบหน้าหวานใสนั้นอีกครั้งอย่างพึงพอใจ และแอบคิดแผนการร้ายกาจเอาไว้ในใจด้วยแววตาเจ้าเล่

การให้เขาจัดการกับเหยื่อสาวคนสวยนี่ยังไง พลันสายตาทรงอำนาจก็ตวัดมาทางลูกหนี้สองผัวเมียอ

นี้ฉันทั้งต้นทั้งดอก รวมทั้งหมดสองแสนบาท ถ้าครบกำหนดสามวันเมื่อไหร่ แล้วไม่ม

หญ่สิ

งมากกว่าเดิม ด้วยไม่คิดว่าเหตุการณ์มันจะกลับตาลปัตรแบ

ยงนี้ ทั้งที่ติดหนี้เขาไม่ถึงแสนแต่ทบต้นทบดอกแล้วปาไปสองแสนมันเป็นอะไรที่คาดไม่ถึงจริงๆ ไม่คิดว่าผู้ใหญ่สิงห์จะเ

ไม่คิดว่าเรื่องมันจะเป

น้าเลือดนั่นต่างหาก ที่มันคิดจะกลั่นแกล้งให้เราจนตรอก แม

ง แต่ปีนี้มันโชคไม่ดีจริงๆ พ่อมันไม่ดีเอง และพ่อผิดเองที่เป็นต้นคิดไปยืมเ

ิสัย เรายังพอมีเวลาอีกตั้งสองสามวันที่จะหาเงินไปใช

แน่วแน่ ว่าหลังจากที่ตนเองเรียนจบแล้ว หล่อนก็จะเริ่มต้นหางานดีๆ ทำ แ

ทำเช่นไรถึงจะหาเงินก้อนโต

ในเวลาอันรวดเร็วแบบนี้ล่ะลูก เราไม่มี

ป็นการถามออกไปตรงๆ ด้วยรู้ว่าดุจดาว

ายตาสดใสดูมีความหวังขึ้นมาเล็กน้อย แต่แล้วร่างบางก็นิ่งงันเพราะ

ีความหวังมากที่สุดเพื่อที่จะเป็นหลักให้พ่อกับแ

าข้าวหาปลากินกันก่อนนะ เดี๋ย

งหนี้ไว้ชั่วคราว เพราะถ้ายัง

้า

ในบ้าน วันนี้นอกจากทุกคนจะเหนื่อยกายแ

ยบร้อยแล้ว ดุจดาวก็ขอตัวแยกไ

หมองให้พ่อกับแม่เห็น ลำพังท่านทั้งสองก็ทุกข์ใจมากพอแล้ว ถ้าให้ต้อ

นั้นจะรู้หรือเปล่านะ ว่าตอนนี้เธอทุกข์ใจมากแค่ไหน สิ่งที่เธอตั้งใจไว้จะสำเร็จ

กระดาษแผ่นเล็กๆ ไว้ในมือ มันคือนามบัตรของใครคนหนึ่ง พลันสมองของหญิงสาว

องใครบางคนเดินมาชน ดีที่วงแขนแข็งแรงนั้นเกี่ยวร่างขอ

ย คุณไม่เป็นอะไรนะ” เสียงทุ้ม

แค่คืบ แววตาของเขาเหมือนมีกระแสไฟฟ้าหลายพันโวลต์วิ่งเข้าสู่ร่าง ร่างกายมั

งนั้นนานหลายวินาทีเช่นกัน ก่อนที่ร่างของทั้งสองจะรีบผล

วก้มลงเก็บขึ้นมาดูก็พอจะรู้ว่ามือถือเครื่องนี้ราคาแพงลิบทีเดียวล่ะ และมันคงเป็นของใครไปไม่ได้นอกจาก

ยกเข้าจากโทรศัพท์เครื่องที่ดุจดาวเก็บได้

ัสด

็บมือถือของผมได้ใช่มั้ยครับ” เสีย

จะเอาไปคืนคุณ แต่ไม

นั้นเดี๋ยวผมไปเอาเอง ว่าแ

ณชนฉันเมื่อครู่นี้แหละค่

กสิบนาที ผมจ

ค

งามยืนอยู่ตรงหน้าผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังนั่งก้มหน้ามองโทรศัพ

งสัยก็ค่อยๆ ไล่สูงขึ้นไปเรื่อยๆ จนมองเห็นใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาราวเทพบุตรนั้นได้อย่างชัดเจน

ี่

นมารับมือถือของ

ุณมาก

.เดี๋ยว

งอันทรงพลังเรียกเอาไว้ สาวน้อยหยุดเดินกะทันหั

้าคุณมีเรื่องเดือดร้อนอ

รับกระดาษแผ่นเล็กมาไว้ในมือ แต่ก็ไม่ค่อยกล้าสบตา

อกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วหยิบธนาบัตรแบงค์พันยื่นให้เธอหลายใบ ด

าตอบแทนที่คุณเก็บ

้น และตอนนี้นามบัตรของคุณฉันก็ไม่อยากรับแล้วด้วย” สาวน้อยกล่า

ใจแล้ว นามบัตรของผมรับไปเถอะครับ ถ้าไม่รังเกียจกัน” เขายัดเยียดกระดาษแผ่

งรีบเดินหนีไปเสียก่อน ก่อนที่เขาจะรู้ว่าสาวน้อยที่ยังไม่เคยมีรักอย่าง

ขโทรศัพท์ของเขาในใจ ก่อนที่จะทำอะไรลงไป ใบหน้าสวยหวานปนเศร้าก็แหงนมองดูพระจันทร์ที่ลอยเด่นส่องแ