นี่มันชีวิตจริงไม่ใช่โลกของนิยายเธอจึงไม่กล้าหวังในสิ่งที่มันเป็นไปได้ยากยิ่ง ไอรอนไม่มีวันเห็นดอกไม้ริมทางอย่างเธออยู่ในสายตาของเขาแน่ ยิ่งถ้าเธอไปสารภา

น่าจะไปบนบานศาลกล

หว่างที่เดินมานั่งข้างๆ พวงผกา ไอรอนมองตามหลังของคู่เต้นรำแสนสวยของเขาไปจนกระทั่งอั

หนุ่มด้วยการให้เขาถอดหน้ากากออกแนะนำตนเองต่อหน้าแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ท่ามกลางการรอคอยของสาวๆ และพนักงานที่สนใจเป็นจำนวนม

เปิดออก จากนั้นเสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็อื้ออึงตามมาจากกลุ่มคนที่คาดไม่ถึงว่าผู้ชายที่อยู่บนเวทีคือเจ้าของล้านนา พาเลชฯ

ป็นเพียงคนธรรมดาๆ คนหนึ่งซึ่งไม่อยากยึดติดกับฐานะหรือว่าตำแหน่งหน้าที่การงาน แต่ที่ผมต้องมาเปิดเผยตัวเองวันนี้ก็แค่อยากให้งานคืนนี

าก” หลายคนลากเสีย

พาเลชฯ และเป็นทายาทลำดับที่สองของตระกูลเฮอริแกรนด์” นี่เป็นเสีย

ระซาบกับมารดาพอให้ได้ยินกันสองคนแม่ลูก ก่อนที่คุณเนตรนภาจะระบายยิ้มทั่วใบหน้าผุดผ่องที่เริ่

ราจะชวนเขาไปเที่ยวบ้านเรานะ” ท่านผู้ว่าฯ สมเกีย

างครื้นเครง ก่อนที่พิธีกรจะเชิญทุกคนให้สนุกสนานไปก

งน้ำ จริงๆ ก็เพื่อเดินตามหาเจ้าของงานที่อาจซ่อนตัวอยู่มุมใดมุมหนึ่งในบริเวณงาน แต่มองหาเท่าไรก็ไม่เห็น อัญชันเพียงแค่อ

องน้ำเพียงลำพัง พอกลับออกมาอีกครั้งก็เดิ

ดว่าเป็นกำแพงก็สอดลำแขนแข็งแรงประคองเอวบางเอา

านไปไม่ได้ ทำให้หัวใจของสาวน้อยเต้นโครมครามอีกครั้ง เพราะเดาออกว่าต้องเป็นเขาแน่ๆ แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมามองก็เห็นว่าชายหนุ่มตรง

ไหลสูบฉีดขึ้นมาบนใบหน้านวลผ่องให้แดงซ่านไปจนถึงลำคอเมื่อสบตาเข้ากับดวงตาคมกล้าสีบรั่นดี ดวงตาแบบนี้มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้น หญิงสาวรู้ในทันทีโดยไม่จำเป็นต้องได้ยินเสียงของเขา เธอก็แน่ใจล้านเป

อรอนเองก็อึ้งไม่น้อยเมื่อรู้ว่าร่างนุ่มๆ ในอ้อมแขนของเขาคืออัญชัน คู่เต้นรำแสนสวยข

าวก้มหน้าตอบก่อนจะกล

วนหย่อมสักครู่ได้ไหมคะ” อัญชันกลั้นใ

เสน่ห์ชวนมองก่อนจะตอบรับเสียงทุ้

คล้ายจะรีบเร่งออกไปทางสวนหย่อมนอกบริเวณงาน และไปหยุดยืนอยู่ที่พุ่มไม้ที่ประดับประดาไปด้ว