ักวันสองวัน เอาไว้ข้าจะหาทางเ

นลังเลเหมือนจะพูดอะไรแต่

กลอนก่อนจะเดินมายืนมองร่างอรชรที่นอนหลับคุดคู้อย่างอ่อนระ

้าทำถ