หนึบที่ศีรษะเพราะฤทธิ์เหล้าซึ่งดื่มไปมากเอาการในงานเลี้ยงเมื่อคืนวาน ชายหนุ่มขยับตัว เมื่อปรับสายต

ิงคนเม

ังจากผ่านความหักโหมอย่างไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิตสิบเก้าปี แม้จะเขินอายแต่เธออยากจะเห็น

ราว

รียกเธอว่า ‘พราว’ เหมือนกับชายหนุ่มคนเมื่อวันก่อน และเขาคนนั้นก็มีลักษณะ

ิงคนอื่นออกมานั้นหยักลึก ไรหนวดบางๆ และเคราสีครึ้มประดับอยู่บนใบหน้าคมคาย สายตาสองคู่สบกันด้วยความรู้สึกคนละแบบ แล้วเดือนอ้ายก็สะ

นตะลึง รวมทั้งงุ่นง่านราวกับกำลังหาสิ่งใ

ต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บระบมไปทั้งตัว หญิงสาวมองหาชุดนอนตัวเมื่อคืน พบว่ามันตกอยู่ข้า

้านนอก ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์มือถือในกร

ธ์แทรกเสียงหัวเราะเข้ามาในคำทักทาย “กะว่

รา

กว่าเป็นพี่พราวด้วยซ้ำไป แต่พอมาคิดดูมันจะเป็นไปได้ยังไงกัน

ี่ส่งให้พี่ชายราคาสูงที่สุด คิดว่าวาธิตย์คงงงเป็นไก่ตาแตกอยู่เหมือนกันกับความบ้าระห่ำของเขา แต่พอซื้อตัวหญิงสาวมาแล้วก็ชั่งใจอ

ยชวนผมไปด้วย เจอไอ้วาธิตย์ พอมันรู้ว่าผมก็มา แถมยังสู้ราคาผู้หญิงคนนี้ไม่ถอย มันก็เสนอราคาตัดกันไปตัดกันมาจนมาหยุดอยู่ที่ห้า

อนกันมากจนเกือบจะเป็นคนเดียวกัน ผิดแต่เรือนผมสีดำยักศกกับดวงตาสีดำสนิทนั่นเท่

วราวกับเป็นคนคนเดียวกัน หรือฟ้าส่งตัวแทนของแพรพราวมาให้เ

บใจนายมาก” จักรพัฒน์

ึ้น ร่องรอยของหยดเลือดพรมเป็นวงอยู่บนผ้าปูที่นอนสีขาว คิดย้อนถึงจังหวะที่หญิงสาวรีบลุกขึ้นเพื่อจะวิ่