เดินกลับไปยังรถ จู่ๆ เค-วอลลิส ก็หยุดเดิน

พูดสั้นๆ และสายตาเห

รอแป็บหน

ลิส ห้ามไว้ เมื่อมดแ

ค่

ับได้เพียงสายตาที่จ้องกลับมา “...มือไม่ว่าง กระเ

ดตัว เดี๋ยวมดแดงออกไปก่อน” มดแ

ับเข้าไปใกล้ ยืนประจันหน้ากับร่างสูงใหญ่ มดแดงไม่แม้แต่จะเงยหน้ามอง เค-วอลลิส เลยสักนิด แ

แบบนี้มันทำให้เขารู้สึกได้อย่างน่ามหัศจรรย์ยิ่งนัก มดแดงไม่ต้องยั่วยวนเขาเลย แน่นอนว่ามดแดงไม่ท

ว่า จะตื่นเต้นทำไม เธอเปิดกระเป๋าของคุณเค ในกระเป๋ามีเงินไทยอยู่อีกเกือบหมื่น และแบ้งค์ดอลล่าอีกหลายใบเธอจึงมองห

เงินทอน ฉันใส่ไว้ในก

ยะ มดแดงจึงต้องคืนกระเป๋าเงินใส่กลับไปในกระเป๋ากางเกงของคุณเค

านี้ แบบตั้งใจไม่รู้ไม่ชี้ กับอาการของสาวเจ้าตรงหน้า ที่ก

เพราะขืนอยู่ตรงนี้ต่ออีกวินาทีเดียว เธอต้องกลายเป็นศพเพราะลืมการหายใจไปแล้วนั้นเอง มดแดงสั

จะเป็นลม

เป็นห่วงแปลกๆ มดแดงยิ้มก่อนจะส่ายหน้าไปมา “อากาศมันก็ร้อนๆนะค

งพยายามจะดึงของในมือของ เค-วอลลิส มาถือเอ

ดูสิค่ะ ร้านเขาก็ขายดีอย

ิกคิ้วมองคุณเค ด้วยความแปลกใจ ‘ฉันชอบความชัดเจน’ แล้วทำไมเธอต้องจำ

มีทีท่าจะส่งของในมือตั

จ ว่าคนตรงหน้าอาจจะหลงลืมไปว่า สตอร์เบอรี่ปั่น

ก็บอาการ ยายเด็กคนนี้ คิดว่

หน้าเข้าใจ เธอลืมไปว่าตัวเองเป็นด่านหน้าเสี่ยงตายให้กับคุณเค เรื่องอาหาร มดแดงจ

ดงไปขอหลอดใหม่...มา...ให

องหลอดน้ำปั่นไม่รีรอการตัดสินใจของมดแดง และนั้นท

ีบ่อยๆ ที่แบบนี้ เรียกว

ปในดวงตาของมดแดง ที

ย” มดแดงกระพริบต