ของตัวเองไว้มั้ย ใช่ๆ น้ำแข็งมีห้องส่วนตัวอยู่ที่บ้านหลังนี้ ตามความต้องการและกรุณาของคุณหญิงศศิกานต์ ที่อยากให้น้ำแข็งมาอยู่ที่นี่ แต่ด้

องคุณจะให้คำตอบกับคุณทุกอย่างค่ะ” น้ำแข็งพูดราบเรียบ

เมื่อน้ำแข็งหันหลังให้และกำ

ค่

ู้ตอนนี้ไม่ได้ว่าเธอเป็นใคร เกี่ยวข้องก

่องอื่นก็ควรต้องมาก่อนจะดีกว่ามั้ยคะ คุณควรเข้าไปทำแผล และถ้าให้ดีควรไปโรงพยาบาลฉีดยากันบาดทะยักนะ

ั้งแต่ศีรษะจรดเท้าสองสามรอบอย่างช้าๆและพิจารณาอย่า

อีกเลย จนแผ่นหลังของเขาหายเข้าไปในตัวบ้าน น้ำแข็งจึงย่อเข่าเก็บมีดเล็กและต้นใบเตยที่ระเนระนาดอยู่บนพื้นหญ้า และเดินไปทางเดียวกับไมล์แต่น้ำแข็ง

็งของเขา สองมือกำแน่นจนของเหลวสีแดงไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง แต่ไมล์ก็ไม่สนใจปล่อยให้ทุกอย่างเงียบสงบในห้องน้ำนานหลายนาที จนสายตาเหลือบมองนาฬิกาใกล้เวลามื้อเช้าแล้ว ไมล์ไม

ยถามทันที เมื่อไมล์ทรุดลงนั่งฝั่ง

อบมองหลังมือตัวเองนิดหนึ่งก่อน

่ว่าไปฉีดยากันบาดท

มล์ยังตามใจมารดาที่เป็นมาโดยตลอดก็ตามที แต่บางอย่างมันขัดๆกับความรู้สึกของเขาตอนนี้แปลกๆ

แต่จันทร์ยังไม่ทันจะได้ขยับ น้ำแข็งก็เดินเข้ามา พร้อมกับในมือถือถาดที่มีข้าวต้มกลิ่

มื่อเขาแค่ขยับพิงพนักให้จันทร์ที่เข้ามาช่วยน้ำแข็ง

นั่งลงได

แข็ง’ อย่างงั้นเหรอ ดวงตาฟ้าครามที่ค่อยๆเข้มมากขึ้น มองน้

่าพี่ไมล์ก็ได้จ๊ะ” น้ำแข็งกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก กับรอยย

ตรงข้ามกับไมล์ที่ถึงแม้จะไม่โผงผางใส่ แต่สายตานั้นก็ไร้ซึ่งมิตรภาพที่ดี และแน่นอนว่าเอกพจน์และ

ำไมถึงสวมเ

ะนะคะ พี่กันยาเลยจัดการให้อยู่” ศศิกาน

น เอื้อมไปจับช้อนกลางในจานยำไข่ต้มยางมะตูม น้ำแข็งตกใจรีบถดถอยมือตัวเองออกมาทันที และเปลี่ยนไปหยิบขวดซอสแม็กก

เพียงแค่เสี้ยววินาที แต่ยังกับว่าตอนนี้มือเธอถูกเขาบีบรัดอย

รแกรมจะไปไหน” เอก