สาย ไบรอัลพลิกตัวหวังจะเปลี่ยนอิริยาบถท่

าะมันเป็นโทรศัพท์เขาเอง ดวงตาสีหยกค่อยๆเปิดกว้างขึ้นอย่างเกียจคร้าน เพราะเขารู้สึกปวดหัวแทบระเ

งยอมแพ้ต่ออาการที่เกิดขึ้นตอนนี้ “ให้ตายเถอะ” ไบรอัลพึมพำเบาๆ ดวงตาเปิดๆปิดๆ เพราะเขารู

รและจากคนข้างกาย ร่างบางขยับถอยห่างจากไบรอัลโดยดึงผ้าห่มผืนเดียวกันที่คลุมกายไบรอัลอยู่ครึ่งตัวเอามาพันร่า

ง สายตาจับจ้องมองคนตรง

งแล้วครั้งเล่า สมองด

อ เมื่อคืนนี้เขากับเธอคงเริงสวาทกันเป็นแน่ ไบรอัลเก็บอาการและคำพูด สมองทนายความทำงานในทันที

ไปได้แล้ว” ต้องดาวเป็นฝ่ายเอ่

หน้าเด็ดขาด ท่องจำประโยคหนึ่งไว้ คือ อย่าถือคนบ้าอย่าว่าคนเมา สำหรับไบรอัลที่สมองพอจะทำงานได้บ้างแล้วก็คิดว

ขยับไปยืนด้วยขาของตัวเอง เมื่อเธอรู้สึกว่าพูดกับเขารู้เรื่อง แต่ใบหน้าเธอบิดเบี้ยวเหเกเล็กน้

งว่าเราคงไม่ต้องเจอกันอีกนะ” สองมือดึงผ้าห่มที่มีผืนเดียวมาเป็นของเธอเพียงคนเดียวทันที ต้องดาว

ที่เขาพูดกับผู้หญิงคนแรกที่เขาอยู่ค้างคืน ด้วยคือ “ห้องของคุณ งั้นคุณก็เลยวัยผู้เยาว์มาแล้ว” ตอนนี้สมองทนายความไม่ทำงานเสียเลย เขาน่าจะทำ

เพื่อไปเอากระเป๋าเข้ามาให้เธอตามสั่งอย่างไม่อิดออด ซึ่งอย่างหนึ่งที่เขาพอจะคาดเดาได

ที เขาไม่ยอมไปไหนทั้งนั้น จนกว่าจะได้คุยกับเธอคนนั้นให้รู้เรื่อง ชื่ออะไรว๊ะ! ไบรอัลรู้สึกว่าตัวเองแย่มาก เข

ด้เหรอ เฮ้ยยยย! เธอเป็นใครกันนะ ทำไมถึงได้ดวงตกขนาดนี้ ไบรอัลคิดเข้าข้างผู้หญิงที่เขานอนด้วยเมื่อคืนนี้ ถ้าเธอจะเอาเลือดหัวเขาออกก็ดีนะเขายินดี หวังว่าเธอจะยังไม

กับเขื่อนแตกพร้อมๆกันสักสิบเขื่อน จะเริ่มจากตรงไหนดีละ กับน้ำตาที่เกิดขึ้นตอนนี้ หรือนี้คือผลก

ีในแผ่นดินจีนอย่างงั้นเหรอ แผ่นดินเกิดของเธอนะ!!! ยิ่งคิดน้ำตาก็ไหลออกมาเท่าทวี ต้องดาวดึงผ้าห่มที่คลุมกายออก ร่างบางที่บอบช้ำปรากฎร่องรอยเต็มไปหมด แต่เธอไม่สนใจที่จะมองสำรวจตัวเอง เธอเดินเข้าไปยังห้องอาบน้ำและเปิดในระดับที่แรงที่สุด ให้สายน้ำไหลรดกระทบศีรษะเธอลงม