ใจกลางเมืองนครนิวยอร์ก เมื่อรถเข้าที่ประจำก็ลงจ

ามใดๆของหนูนาเลย พาไปยังลิฟท์กดชั้นพร้อมรหัสอะไรบางอย่างลิฟท์ก็เลื่อนขึ้นสู่ชั้นที่ต้องการ ทันทีที่ลิฟท์เปิดอีกครั้งปีเตอร์กึ่งลากและออกแรงเพิ่ม เพราะตอนนี้หนูน

ูนา และแอบขำในท่าทางตื่นกลัวของเธอ และ

โซฟามองปุ๊บไม่อยากคิดถึงราคาของมัน ฝาผนังอีกด้านเป็นกระจกมองเห็นวิวนครนิ

งามนั้น เธอได้แต่ยืนมองความสวยงามของเมืองที่ไม่หลับไหลจนลืมความกลัวเมื่อสักครู่นี้ไปเลย หนูนาไม

ตามมาด้วยความร้อนขึ้นหน้าอีกครั้ง และเมื่อปีเตอร์เป่าลมเบาๆเหมือนแก

า” หนูนารีบเปลี่ยนสรรพนามทันทีเม

น แล้วจะให้เขาทำอย่างไร ปีเตอร์ก็เข้าใจในกิริยาท่าทางแบบนั้น เพราะตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองอย่างที่สุดเช่นกัน รู้เพ

ละตัดสินใจถามใช้น้ำเสียงอย่างเป็นการเป็นงาน เ

อะไรโอบเธอแล้วพาเดินไปที่โต๊ะ

แล้ว และเมื่อหันไปดูข้างๆที่ตอนนี้ว่างเปล่า วันนี้หนูนามีเรียนบ่ายและไม่ต้องเข้าสตูด

ต่นั่งกินมื้อเย็นที่เขาทำให้แบบเงียบๆไม่มีใครพูดอะไร และเขาก็จัดการเก็บล้างเองทุกอย่าง เธอไม่ได้ทำอะไรเลยได้แต่นั่งที

อมลุกออกจากเก้าอี้ที่โต๊ะอาหาร ปีเตอร์ยืนกอดอกเม

ังคับอาบให้” หนูนาเงยหน

ตะโกนออกไปพร้อมลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่เพื่อที่จะได้ไม่ต้องต่างระดับกับเขา

งออกรอไว้แล้ว ตอนที่กินมื้อเย็นอยู่กะไว้

มทันที นี่แหละทางออกของเขาจะให้เขาบอกเธอเป็นคำพูดได้ยังไง เธอคงว่าเขาไ

าตลอดเวลา แต่ปีเตอร์หาได้ยอมแพ้จับมือเธอไว้ทั้งสองข้าง พาดไปไว้ข้างหลังเขา เสมือนหนูนากำลังกอดเขาและขยับตัวแนบชิดกับตัวเธอไม่เว้นช่องแม้แต่อากาศผ

กำลังสูบแรงเธอจากการจูบที่สามารถสูบวิญญาณเธอเลย แขนขาอ่อน