นท

่ยืนเหม่อลอย มือเล็กสั่นจนถาดไม้ที่มีแก้วค็อกเทลวางอยู่เกือบจะหล่นลงบนพื้นห้อง ดี

ปล่าจ้ะพ

อ” กานต์เขตบอกอย่างหวังดี มือใหญ่ดึงถาดออกจากมือเล็ก แต่กล

ให้ลูกพี่ลูกน้องหนุ่มก่อนจะเดินอย่างช้าๆ ไปรับออเดอร์และเสิร์ฟเครื่องดื่มตามปกติ แต่ภายในหั

ังโต๊ะตัวใหญ่ตัวเดิมที่อยู่ริมห้องทางเดินเข้าไปในห้องผู้จัดการ แล้วเธอก็จะเห็นสายต

ว่าจะทำยังไงเธอก็ไม่ชินกับสายตาวามวาวของชายหนุ่มที่จ้องมอ

อยู่ ณ จุดใดของร้าน สายตาที่กำลังปลุกเร้าอารมณ์บางอย่าง

เดินผ่านทำให้มาคัสเริ่มทนไม่ไหว ชายหนุ่มยกมือขึ้นเหนือศีรษะเล็กน้อยแล้ว

มไปหยิบไวน์รสเลิศและราคาแพงที่สุดในร้านขึ้นมาจิบพร้อมกับเอนตัวพิงพนักโฟซาเนื้อนุ่ม ขาใหญ่แข

...นาย

มดุที่แม้จะอยู่ในความมืดแต่ก็

ุ่มก้มมองพื้น “มะลิมะ...ใช่ผู

ต์คลับของฉันล่ะ นายก็รู้ไม่ใช่หรือว่าผู้หญ

จากเลิกงานก็ต้องออกไปกับแขกได้หมด และถึงแม้เขาจะเป็นเจ้าของที่นี่ก็ไม่มีสิทธิ์ห้ามปราม ยกเว้นเพียงอย่างเดียวคือ ห้ามทุกคน

็กดีครับนาย

เป็นคนตัดสินใจเองดีกว่าไหม” มาคัสบอกเสียงเรียบแต่อรุณก็เริ

จะเห็นคนที่อยู่ด้านในไม่ได้ แต่คนด้านในจะมองเห็นคนที่อยู่ภายนอกทุกอย่าง อรุณหายใจเข้าออ

ด้ ที่พอมาทำงานแค่วันแรกก

ว เขาบอกตรงๆ เลยว่าจะไม่รับมะลิวัลย์มาทำงานที่นี่ เพราะเขากลัวว่าหญิงสาวท่าทางอ่อนต่อโลกและไร้เดียงสาอย่างมะลิวัลย์ไป

นนั้นเป็นระยะ ค่อยๆผ่อนลมหายใจออกอย่างโล่งอ

ร้านอย่างเคร่งเครียดและดูท่าว่าผู้จัดการที่แสนจะใจดีกำลังเครียดจัดและผันสายตามามองเธออยู่บ่อยๆ จนทำให้เริ่มจะสงสัย

่มุกขบกัดริมฝีปากอวบอิ่มที่กำลังสั่นไว้จนเจ็บ หญิงสาวส่งยิ

ัดการ” มะลิวัลย์เอ่ยปา

กมะลิวัลย์ในสิ่งที่เขาเองก็ยังลังเลใจอยู

นี่มีอยู่เก้าห้อง ห้องหนึ่งกับสองอยู่ติดกับบาร์เหล้า ห้องสี่ถึงเก้าจะอยู่ชั้นบน

้องดังกล่าวทันที ใบหน้าสวยยิ้มแก้มปริ เมื่อนึกเงินจำนวยหลายร้อยอาจจะ

วหูดีๆ นี่เอง แต่อย่างว่าละนะถ้าได้เข้าไ

มอไปหรอกจ้ะ แขกดีๆ ก็มี บางค

็นดังก้องอยู่ในหู มะลิวัลย์เคาะประตูห้องและเดินเข้าไปโดยไม่ทันได้

ีคะ” แต่คำตอบที่หญิงส

้าย

่างทั้งร่างได้ลอยเข้าหาร่างใหญ่สะโพกกลมมลวางอยู่บนตักแข็งแกร่ง แขนแข็

ี่ห้อม...

ที่ถึงแม้จะว่าจะมีกลิ่นเหงื่อไคลอยู่บ้าง แต่กลับกลบความหอมของผิวเนื้อสาวไม่ได้เลย แต่มันกลับยิ่งก

ืนอยู่บนก้อนน้ำแข็ง รีบยกขึ้นดันใบหน้าคมให้ห่างจากเรือนกายแต่กลับถูกชายหนุ่มจับมาวางไว้ตรงตักด้วยมือเขาเพียง

..ปล่อยห

ใบหน้าคมคร้ามยิ้มเล็กน้อยที่มุมปาก ดูว่าสาวน้อยในอ้อมแขนเขานี้ไม่เคยต้องมือชาย บริสุทธิ์และไร

้องปล่อยเธ