ม่ขยับตัวและครางฮือเล็กน้อยก่อนจะสงบลงอีกครั้ง เธอหายใจแ

ขึ้น คงช็อกและตกใจมาก ดีไม่ดีอาจจะเสียสติไปเล

ก็บุญแล

ศษๆ ตอบแล้วแบะปากเล็กน้อย

หรอกวาปี... ตราบใดที่ยั

จังหวะการหายใจก็พอจะเดาได้ว่าเธอหลับไปอีกครั้

งทะเลด้วยซ้ำ ให้สมกับสิ่งที่เธอและพี่ชายได้ทำเอาไว้ แต่อาจด้วยจิตสำนึกลึกๆ ที

ดอก หวนกลับไปคิดถึง

เชือกขาดไ

ดวาปีไว้ กำลังจะขาด เขารีบวิ่งไปเกาะราวระเบียงตรงกราบเรือ ภาพที่เห็นคือร่างเ

มดว่าอะไรควรทำไม่ควรทำ เขารีบถอดกางเกงยีนและเส

เข้า!!’ เสียงบอดีการ์ดตะโกนไล่หลัง แ

งหญิงสาวนัก เขาต้องทนต่อความแสบร้อนในดวงตา ดำผุดดำว่ายอยู่หลายครั้ง

ัวซีดเซียว แล

กะเชือกที่ม

ำละลักขณะเอามืออังจมูกเธอไว้ คลื่นแรงซัดเรือลำเล็กที่มีผ

ารเอง...

วเนื้อที่เย็นเฉียบ จึงรีบจัดการช่วยชีวิตเบื้องต้นด้วยการผายปอดสลับกับทำซีพีอาร์ไปด้ว

ะเลรุนแรงในเวลานั้น เป็นเรื่องเหลือเชื่อท

ยคนนี้ จะสามารถทำเรื่องเลวร้ายต่างๆ นานาอย่างที่รัมภาดาได้เค

ับสนเสียที แม่นี่กับพี่ชายยังต้อง

ล่อยทิ้งให้ร่างเล็กนอนหายใจสม่ำเสมออยู่บนเตียงในขณะพักฟื้น