ที่คุณช่วยชีวิตผมเอาไว้...ทั้

เสียงสักเท่าไหร่ เพราะ

นอยากได้แหวนของคุณ ฉันถอดเอาตั้งแต่เห็นมันอยู่บนนิ้ว

ออกจากนิ้ว ระหว่างเทศนาเขา ในขณะที่คนถูกเทศนาดูจะพอใจไ

่ต้องถอดออกหรอก ถึงถอดออกมาได้ผมก็ไม

นไม่อย

เป็นเด็กเป็นเล็กห้ามปฏ

ิษไข้เล่นงานเข้าหน่อยเดียว

อง ‘ผู้ใหญ่’

ยิ่งเห็นเขาทำท่าไม่เดื

แทนที่เธอได้รับจ

ดี๋ยวนิ้วก็เ

เมื่อเห็นอีกฝ่ายเทน้ำในขวดราดรดนิ้วตัวเอง แล้วก็รูด

ล่

ย็น แต่อีกฝ่ายก็หาไ

บปากว่าจะไม่พยายาม

ธอได้แผล พอๆ กับไม่อยากให้แ

บไปโรงแรมก่อน ค่อยหาวิธีเอามัน

้ว เห็นว่าแหวนไม่มีทางหลุดจากนิ้วเรี

ราะนายค

น แต่ก็ยอมละความพยาย

ทำอ

ื่นมาตรงหน้า หมายจะจับสาบเส

วผมช่ว

ง เดี๋ย

ื๋ว จ้องคนจะมาช่วยต

อนที่เมื่อคืนคุณช่ว

องเมื่อคืนขึ้นมา และดูเหมือนว่ามันจะได้ผลไม่น้

ด้อ่อนแอขนาดจะใส

พยายามไม่หวั่นไหวไปก

ามปั่นป่วนให้หัวใจเธอขนาดนี้ เธ

อยากตอ

ลี่ยนมาเป็นอย

่นิ่งๆ เฉยๆ ก็ถือว่าตอ

้ว่าเธอเริ่มจะหมดความอดทนกับเขาแล้ว และมันก็ได้ผลจริงๆ เพรา

ลากระดุมสองเม็ดหลุดเข้าไปในรังดุมเท่านั้

จะทำอ

ลย เพราะเห็นแล้วว่าอีกฝ่า

่เตรี

อายดึงมันลงต่ำจ

อดกา

าห์หันมาตอบ

่กางเกงในไว้ข้างนอกเห

็แล้วแต่ แต่ช่วยกรุณาหาที่กำบังหน่อยได้ไหม ฉันไม่อย

เหลอหลาแววตาบอกความสงสัยเ

รอยยิ้มเจิดจ้าบนใบ

ณก็เห็นหมดแล้วไม่ใช่หรือว่าทั

น้าตาย และทำท่าว่าจะ

นความซวยครั้งสุด

่ายหันหลังให้เสียเอง เมื่อคนหน้าหนาไม่คิด

ำลังติดกระดุมเสื้อผิดๆ ถูกๆ เพราะคอยแต่จะระแวงเขาก็ต้องสะดุ้

็จแล

ตัวลงมาหา ห่มคลุมเธอเอาไว้เกือบมิด แถมใบหน้าหล่อเหลาเปื้อนยิ้มยัง

่นั้น เมื่อแขนทั้งสองโอบล้อมรอบร่างเล็ก เพื่อที

บทุก