่เดินไปเดินมาด้วยสีหน้าเป็นกังวล เธอมองไปทางประตูด้วยความหวัง สองมือกำเข้า

รถสาดส่องเข้ามาในบ้าน

แล้ว แม่ต้องปลอด

ของเธอเปิดประตูรถออกมาปุ๊บก็รีบเข้า

่หรือเปล่า แม่หิวไหม แม่กินข้าวหรือยัง” คำถามเป็นชุดด้วยความห่วงใจพ

ดูแลแม่เหมือนเป็นแขกคนสำคัญ แต่จำกั

ค่ะที่แม่ไม่เป็นอะไร เ

ม่

ยวเอวี่ไปทำอะไ

นข้าวที่ร้านอาหารก่อนมาถึงแล้ว

มปังกับนม

าวของตนเองคงกิน

ันต่อในบ้าน

ค

อจะโทรคุนกับสตีฟอยากรู้ว่า ‘มันเป็น

สาวต้องกระตุกวูบเมื่อสบตาเข้ากับสายตาวาววับของโซลดอน

ากนะคะ ที่ช่วยแม่ของเอ

้ำแข็งกลับไม่แสดงทีท่าอะไร

้งนะโซลดอน คุณคลินต์ยัง

งค่

อมแต่เอวิต

ปเป็นสิบวัน เอวี่บ

นในห้องต่อด

งของค

พ่อของเขาฟัง หลังจากที่ไปช่

ู้จริงๆ ว่

ไม่ใช่รึ แล้วแ

้องสืบ

ันแค่ต้องการเงิน แกไม่ควรอาฆาตม

วมหน้ากากเงินนั้นไม่ใช่

กชายได้สักพัก คลินต์ก็ถา

่คิดอยากจะช่วยอร

ำตอบแล้วจ

ี่ไปขอร้อ

เถอะครับ ผมง่ว

จแกนะ ที่ช่วยเมียฉ

ะโกนไล่หลังลูกชายจอมเย็นชาของเขา พร้อมกับ

ตั้งแต่เกิดเรื่องคราวนั้น หรือบางทีอาจจะตั้งแ

่แกเริ่มรักใครสักคน

ตอนเกือบห้าทุ่ม แต่ยังไม่ง่วงจึงได้เปิดคอมฯ อ่านฟีดข่าวในเฟสบุ๊คอี

่าจะไปหาเพื่อนรักต่างรัฐ และขอนอนค้างสักสา

เอวิตาตาสว่างแทบจะทั้งคื

างโดยไม่ให้ใครรู้ ต่อหน้าเราจะทำเหมือนพี่น้องที่รักกัน แต่ลับหลั

ทำอะไรบ้าง และเขาจะทำอะไรเ

ที่จะเต้นรัวด้วยความรู้สึกบาง

ว่าแม้เขาจะเมา เธอก็ยังจำความรู้สึกที่ถูกเขาสัมผัสได้ดี นอกจากความกลั

ึงเขาอีกต่างหาก ในฝันเธอเห็นโซลดอนกลายร่างเป็นแวมไพร์ พอเขาหันหน้