ตรีมา

ใบนั้นไว้ในอกเสื้อ แล้วกลับมายังค

งมือหร

งร่างจมอยู่ในความมัวซัวกึ่งมืดกึ่งสว่าง สีหน้าที่

ันเวลาที่น่าอับอา