สน์ว

่นจากการนอนกลางวัน เขาก็ถือหนัง

็จะถึงการสอบจอหงวนฤดูใบไม้ผลิ

ต้องคว้าอันดับหนึ่งมาครองให้ได้ เพื

ป็นรองผู้ใด เข

ตากลับมองไปยังถุงหอมข้า

ังใจอ่อน ให้คนไปเปลี่

ณิศาคงพอใ

ได้คืบจะเอาศอก เอาแต่ใจเพราะถือ

อยัง” รชตวางหนั

ชะงักไป “ซื่อจื่อ

ึงเพิ่งนึกออกว่า ‘นาง’ ใน

ันเกิดความประหลา

อเป็นอะ

รงๆ สักครั้ง ตอนนี้เป็นอะไรไปแล้ว ทั้งบอกว่าจะส่งขนมไปให้ เมื่อคืนยังให้คนไ

ลัดกลุ้มหรือขอรั

่อยล้า ญาณิศามักจะสรรหาสารพัดวิธีมาช่วย

ื่อจื่อหลายวันแล้วนะขอรับ จะให้คนไปเชิญคุณหนูจ

้นมา ในใจของรชตก็เกิดความห

้นอกประตูตรงๆ เสีย ไม่ต้องให้นางเข้

ั้ง หน้ากระดาษถูกเขาเปิดพ

่ดี นี่เป็นสัญญาณบ่งบอก

ไรดี ลลิตาก็พาบ่าวหญิงเดิน

าณิศา คุณหนูใหญ่ตระกูลสุ

ิดต่อทาบทามกันอย่างลับๆ มานานแล้ว เพียงรอให้ซื่อจื่อสอบติดอันดับสูงในการสอบจอหงวนฤดูใบไม้ผลิ ก็จะไปสู่

ด้เอาอกเอาใจใส่ใจในรายละเอียดเท่าญาณิศา แต่สิ่งที่ซื่อจื่อและคฤหาสน์วรโชติต

อน จึงไม่เคยคัดค้านที่คุณหนูใหญ

ไว้ไม่ได้ เจ้าเอาไปมอ

ม่พูดพร่ำทำเพลงก็ส่งปิ

ข้าใจ “เกิดเรื่

า นางยังพูดไม่ทันจบ บ่าวหญิงที่อยู่ด้านหลังนางก็ชิงเอ่ยขึ้นมาก่อนว่า “คุณหนู ท่าน

ิทักษ์ คุณหนูของข้าไม่ได้ทำสิ่งใดเลย แต่คุณหนูจิรภักดีกลับจ้องปิ่นของคุณหนูของข้าไ

าด้วยนะเจ้าคะ ปิ่นนี้เห็นๆ กันอยู่ว่าเป็นของขวัญวันเกิดที่ท่านมอบให้คุณหนูของข้า เหตุใดจึงกล

นมือไปซับน้ำตาที่ดวงตาเบาๆ “ในเรื่องนี้อาจมีความ

วงตาของลลิตาแดงก่ำจริงๆ สีหน

ำตัวเกินไปขึ

ไปแล้วหรือเจ้าคะ เรื่องที่กลางฤดูหนาวเมื่อสามปีก่อน นางกดท่าน

สามารถรุ่นเยาว์ทั่วทั้งเมืองหลวงมา แต่ญาณิศากลับมีปากเสียงเพียงไม่กี่คำ ก็ทำตัวเหมือนโจรป่ากดลลิต

หน้าของรชตก็ยิ่งบึ้งตึง

ักเตือนสั่งสอนไปตั้งหลายหน ญาณิศาจะรู

นนั้นควรบีบให้นางคุกเข่าลงเสีย เพื่อขั

ศามา ข้าต้องการให้นา

มปล่อยให้นางทำตัวตา

ดปากมากถามขึ้นไม่ได้ว่า “แล้วห

ม่มาอย่า

บอกนางไปเลยว่า วันหน้าอย่าได้คิดจะก้าวเท้าเ

.

กุ้ยฮวาของคฤหาสน์พระยาพิท

าตก็ถูกเรียกไปช่วย ญาณิศาไม่อยากรบกวน จึงให้คนรับใ

กษ์ออกมา ก็เห็นม่ออวี่เด็กรับใช้ข

้วนว่า “คุณหนูใหญ่จิรภักดี ซื่อจื่อบ

อาหญิงมักกล่าวว่านางเป็นคนดื้อรั้นมาก แต่ก่อนนางไม

ิงๆ ดื้อรั้นจ

่เรื่องที่ตื้นเขินท

กสั่งนาง ลับหลังแล้วก็ไม่รู้ว่ารชต

ยาพิทักษ์ได้ ใช้เส้นผมคิดก็ยังรู

ะเป็นเช

็นธรรม ทว่าทุกครั้งไม่ว่าการยั่วยุของลลิตาจะชัดเจนเพียงใด เขาก

นเจ้าส่งเทียบเชิญมาก่อนเถิด

ึ้งค้างอ

ะไรนะ ส่งเท

บ้านเขาอยากพบนาง ยังต้องจั

ทิศตะวันตกแล

อยู่ ขอเพียงซื่อจื่อกวักมือเรียก ญาณิศาก

บ้านข้าบอกไว้ว่า หากวันนี้ท่านไม่ไป วันหน้าก็อย่าได้คิดจะก้า

้นก็สมใ

ื่อจื่อบ้านเจ้าด้วยประโยคหนึ่งว่า ข้ากำลังจะแต่งงานแล้

กว้างจนแทบจะยัดไข่

ม่ผิดใช

จะแต่งงานแล

ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง ก่อนจะหันห