้าวั

ากุมมือกะพริบตาปริบๆ มองหน้าคนเจ็บที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงด้วยสายตาห่วงใยอย่างแต่งจร

ื่อนเฉพาะกิจของเธอออกให้ห่างจ