องโมฮาหมัด นางบอกว่านางชื่อเฟย่า น้ำเสียงของนางฟังดูแหบๆ ไม่เป็นธรรมชาติ เวลาที่นั

อตอนนี้ ล่ามโซ่ข้อเท้าของเธอผูกติดกับข้อเท้าของเขาอย่างแน่นหนา โชคดีที่โซ่ยาวหน่อยจึงไม่ต้องนอนติดกันจนเกินไป คืนนี้ชีคซาฮิมไม

ไปก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมา เฟย่าจะเป็นใครมันก็ไม่เกี่ยวกั

ธอก็เคยคิดอยากให

ยังไม่รู้เลยว่าใครเป็นมิตรใครเป็นศัตรู เมื่อหันตะแคงไปม

รหรือว่าศัตรูขอ

อจะหนีไปจากเงื้อมมือของเขาได้ง่ายๆ หรือ ผืนทรายออกกว้างใหญ่ไพศาล เธอจะเดินทางเพียงลำพังได้อย่างไร เงินก็ไม่มีติด

เธอตั้งใจเดินทางมาที่ซาร์เนเวียร์แห่งนี้ ก็เพื่อออกตามหาราเชล

ซึ่งเป็นพ่อของลูกก็มาหายตัวไป พรีมรตารู้อยู่แล้วว่าราเชลเป็นใคร แต่ก็เพิ

ออกตามหาตัวราเชลให้พบแล้วพาเขากลับไปเมืองไทย เพื่

ย แม้ว่าจะเรียนจบแล้วแต่ก็ยังไม่กล้าสู้หน้าพ่อกับแม่ ไม่กล้าสู้หน้าใครต่อใครเพราะอาย เอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้อ

ยไม่ได้เพราะพรชิตารักราเชลมากและรัชทายาทหนุ่มยังเป็นถึง

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าราเชลอยู่ที่ไหน แค่สืบทราบมาว่าเขาเป็นชาวซาร์เนเวียร์เป็นรัชทายาทของกษัตริย์ที่ถูกยึดบัลลังก์ไปเท่านั้น แต่ก็ไม่คิดว่าผู้ที่ครองบัลลังก์ซาร์เน

น เขาเป็นคนรักที่แสนดีของพรชิตามาโดยตลอด จึงไม่สมควรอย่างยิ่งที่เขาจะถูกฆ

มือนไร้ตัวตน เธอไม่รู้หรอกว่าตัวตนของรัชทายาทหนุ่มจริงๆ จะเป็นคนดีหรือคนเลวมากน้อยแค่ไหน รู้แค่ว่าน้องสาวของเธอกำลังต้องการเขามากแ

ถื่อนของตนเองจนถึงที่สุดแล้ว แต่แม่สาวน้อยนี่กลับมายั่วให้เขาเกิดกิเลสได้ตลอดเวลา ไม่ว่

สียงคนข้างๆ ว่านางจะยังนอนดิ้นอีกไหม หากยังพลิกไปพลิกมาอี

ฟึบ

้อ.

ายใจของร่างเล็กข้างกายทำให้ร่างหนาต้องตะแ

ึ

นี่ท่านยังไม

” น้ำเสียงดุกร้าว พร้อมกับดวงตาวาววับที่พอมองเ

ด้ยังไงล่ะ ในเมื่อชีวิตของเธอหาความสงบใจไม่ได้แม้แ

ันจะไม่นอนดิ้นให

ก แต่ว่านาทีนี้เธอรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้งแล้ว เมื่อเจ้าของดวงตาคม

างบางกระถดถอยหนีโดยอัตโนมัต

์แล่นผ่านร่างของสองหนุ่มสาว พรีมรตารู้สึกร้อนวูบวาบไปหมดทั้งตัว หาเ

ยหนุ่มแทบคลั่ง อยากจะจับนางปล้ำ แล้วยัดเยียดความเป็นสามีให้กับนางให้มันรู้แล้วรู้รอดไป แต่เพราะเขาค

ี่กับผู้หญิงคนอื่น ต้องปลุกปล้ำเขาต

อหวานตรงหน้า นางมีรสชาติที่หวานฉ่ำยิ่งกว่าผลอินทผลัมเชื่อม เขาชิมนา

นตัวสั่นมากขึ้นเรื่อยๆ เธอกำลังกลัวบาง

มแตกพร่าหยุดอยู่แค่นั้น เมื่อเคลื่อนริมฝีปากเข้าหาเรียว

.อย่า

กมือกร้านดึงมือเกะกะของเธอออก ขณะที่ดวงตาพราวระยับไม่น

ั่วข้า

มหายใจที่เริ่มถูกขโมยไปทีละนิด ถึงกระนั้นก็ยังพยายามดิ้นรน แต่แ

ยหนุ่มอย่างไม่กะพริบตา ร่างกายเริ่มอ่อนระทวยร

่อบีบบังคับให้เธอรับจุมพิตที่แสนเร่าร้อนของเขาได้ถนัดถนี่ยิ่งขึ้น แม้ว่าหญิงสาวจะพยายามเม้มป

อยเต็มทีก็หมดลง ร่างนุ่มอ่อนระทดระทวยพร้อมสมองหมุนติ้วใจสั่น

นหวาน หัวใจดวงน้อยซาบซ่านเต้นระทึกอยู่ใต้อกหนาแทบจะทะลุออกมาจากซี่โครง กายเล็กสั่นระริกร้อนๆ หนา

นัดความเป็นชายให้ลุกฮือขึ้นมามากขึ้น เขาอยากครอบคร