รื่องมันเป็นอย่างนี้ คืนนั้นพริ้มพยายา

าไม่คิดว่าต้องรักษาหน้าพ่อแม่ของคุณไว้ผมจะไม่มีวันยอมรับเมียที่ไม่ตั้งใจได้มาอย่างคุณเป็นเด็ดข

อยากมีผัวถึง

เสียงคุณมันหายไปไหนหมด หรือแกล้

ที่พ่อเลี้ยงคิดเลยนะคะ พริ้มขอยืนยัน

ังคับให้หน้าสวยก้มลงไปจนชิด ปากอิ่มฉ่ำถูกประกบปิดด้

้างที่รัดรึงไว้แน่น เป็นจูบแรกจากผู้ชายคนแรกที่ทั้งเร่าร้อนแต่สุดท้ายกลับทิ้งความ

รางลึกจากลำคอของหญิงสาว ร่างแน่งน้อยพยายามยันอกเขา เธออยากผลักคนใจร้ายออกห่างเพราะแท

นสีเข้มขึ้น หทัยภัทรหอบแรง นัยน์ตางามเบิกกว้าง ผมเผ้ายา

ไม่ใช่หรือ ถ้า

อยพริ้มเถอะค่ะ พ

ากแต่มือหนาหนักยังกดคางเรียวจนเจ็บร้าวไปหม

้ามคืน และด้านมืดของเขาช่างน่ากลัวเหลือเกิน พอ

่ที่นี่...จะให้พริ้มกลับไปอยู่ที่

ายของ กลับไปนอนใน

ึ้นไปและรีบดึงผ้านวมขึ้นมาห่มคลุมตัวเอง หญิงสาวรีบ

ลงมือทำกับร่างกายของเธออย่างไม่สงสาร เธออยู่ใน

มกลัว ไตรทศขบกรามแน่น เขาเอนหลังลงและนอนหันหลังให้เช่นกัน ความคับแค้นแผ่ซ่านเ

ระหลาดและรสชาติที่เขาขจัดจากสมองตัวเองไม่ได้เลยกระทั่งผล็อยหลับไป แม้แต

อเลี้ยงไตรทศ เธอได้แต่ถอนหายใจ ไม่ได้โล่งแต่อย่างใด เพรา

งที่เริ่มกดดันกับท่าทีแข็งกระด้างของเขา ตั้งแต่ผ่านงานแต่