4 : Older

อมด้วยความคิดหลายอย่าง ไม่ใช่แค่เรื่องแฟนที่วีณาพูดขึ้น

มีความคิดปลีกตัวไปจากเธอ หากว่ามันยังไม่ถึงเวลาอั

ในเมื่อเขาไม่เคยสนใจใครนอกจ

คมะเร็งระยะที่สาม ท่านเป็นผู้ใหญ่ใจดีที่คอยปกป้องดูแลเขา ให้ความเมตตาเป็นลูกหลาน เป็นเพื่อนเล่นของเด็กสาวตัวน้

้าตาดี อาภัพอับโชคกำพร้าทั้งพ่อแล

ฝ้ามองเด็กสาวค่อย ๆ เติบใหญ่ด

หัวใจของเขา

งชีวิตอันต่ำเตี้ยเรี่ยดินให้เติบโตมาด้วยความตั้งใจ ทะเยอทะยาน จากเด็กชายก

พร้อมกระดาษหนึ่งใบที่ทำให้เธอภาคภูมิใจ จบการศ

้ถึงขั้นตั้งปณิธานชีวิตไว้ว่าจะไม่แตะต้องนวลเนื้อนางไหนต่อให้สวยปาน

เมื่อมาถึงลานจอดรถกว้างขวางหน้าตึกสูงตระหง่าน ผู้คนละลานตาทั้งลูกค้าแม่ค้าเดิน

าไง.

ภากรผ่อนลมหายใจหนัก สองมือกำพวงมาลั

ะ ไม่ฟังอะไรสักอย่าง มึงไปจั

น่อยภีม ถ้านางไม่หา

งุดหงิดพอสมควร เขาเดาไ

เนื่องมาจากว่าเจ้าตัวกำลังคบหาดูใจกับนักร้องสาวในไนต์คลับแห่งหนึ่ง เธอจึงเรียกตัวไปใช้งานหย่อนอโรม่าในอ่า

ไม่ใช่เรื่องปกติแน่กับการที่วีณาจะ

อกาสต่อปริญญาโทสายบริหารธุรกิจการโรงแรม เป็นตัวเขาที่อยากเรียนสายเดียวกับคุณอา อนันต์จึงเมตตาเขาเป็นอย่างมาก คอยให้ความช่วยเหลือส

นาชาติ เพื่อที่จะคอยดูแลลูกสาวท่านอย่างใกล้ชิด

ว่าตัวเองกลับมาช้าไป... ไม่สิ เขา

นระหว่างที่เขา

งลิฟต์ที่เปิดอ้าออกกว้าง อกผึ่งผายทำให้เขาดูน่าเกรงขามทว่ากิริยาม

งแม้ว่าเขาจะไม่มีอารมณ์ยิ้มให้ใครก็ต้องยิ้ม และต่อให้ผู้จัดการที่นี่จะถูกย้า

อบคำนั้นเสียอีกเพราะมันดี! ตรงไม่มีใครกล้าหื

านอาหารเช้าสามารถชมวิวรอบเมืองกรุงได้ 360 องศา ร้านอาหารร้านค้าสะดวกซื้อเปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ต

ษ ลูกหลานคนอื่น ๆ ของ ‘ธนะโชติสกุล’ แบ่งงานกันไปในแต่ละส่วนโรงแรม ร

อีกไม่นาน ตามองประตูบานใหญ่ถัดจากพื้นที่รับรองแขก เลขานุการสาวอายุราวห้าสิบในสูทเข้ารูปกระโ

ูสีดำสนิทให้เขาเข้าห้องไป ภากรไม่ลืมเอ่ยอีกคำเสมอคือ 'ขอบคุณ' กระตุกยิ้มห

มปาก เรือนกายกำยำในสูทราคาแพงกระชับเข้าที่ด้วยมือหนาที่มีนาฬิกาเรื

ดีครั

าของบริษัทตัวจริงในสูทสีดำสลับเสื้อเชิ้ตสีขาวดูดีตามอายุวัยสี่สิบห้าปี อนันต์

าวันแรก มาช่วยงานคุณแป๋ว อาขอป้า

าย คนหนึ่งเตรียมถ้วยชา กาแฟให้ GM หนุ่มอย่างรู้หน้าที่ และด้วย

กรครับ จะเรียกภีมก็ได้คร

่รับคำอย่างเป็นมิตรในฐานะเพื่อนร่วมงาน ก่อนเดินเลี่ยงไปไม่ให้น่าเ