ธอเสียเต็มประดา แต่จะให้ทำยังไงล่ะ ในเมื่อในชีวิตของมะลุลี วิโรจน์รุ่ง ไม่เคยมีพื้นที่ให้กับคำว่า “ยอมแพ้” กว่าที่จะมีใครสักคนมาทำให้หัวใจเธอเต้นแรงได้เพียงสบตา กว่าที่ชีวิตของ

ล้วนั่นแหละ เธอจึงจะยอมรับว่าหมดหวังแล้วจริงๆ ตอนนี้ในเมื่อเข

บว่างเปล่าเหลือเกิน นักเขียนนิยายโรมานซ์เร้าอารมณ์ไม่เคยจนด้วยพล็อตเรื่องอย่างนี้มาก่อนเลยในชีวิตนักเขียนที่เริ่มเข้าสู่ปีที่สอง ไอ้ครั้นจะเอาเรื

ใช้ส่วนตัวลงกระเป๋าถือขนาดใหญ่สีขาวครีมที่อุตส่าห์ลงทุนซื้อ และก็ใช้บ่อยเสียจนจะขาด แต่ก็ไม่ยอมเปลี่ยนใหม่เสียที แม้จะมีคนเสนอซื้อให้ใหม่ก็เถอะ รวบรวมสิ่งของอันได้แก่กระเป๋าสตางค์ มือถือ และคอมพ

แล้วหันมาทันเห็นหลานสาวเดินผ่านหน้าประตูไปวับพอดี และเสียงเรียกนั้นก็ท

ค

วันบุหรี่ สวมทับด้วยเสื้อโค้ทหนังสีน้ำตาลตัวเล็กพอดีตัว กับกางเกงย

งกฤษตามมารยาทสากล ยามที่มีบุคคลที่สามที่ไม่รู้ภ

จะขาด แต่ไอ้เจ้าเอเลียตนี่สิไม่เอาด้วยเสียเลย แล้วเขาก็ไม่ใช่คนหัวโบราณที่จะมาจับลูกหลานคลุมถุงชนกันด้วย แค่จะสร้างสถานการณ์ให้ทั้งสองคนได้ใกล้ชิดกันให้มากขึ้นเท่านั้นเอง เผื่อไอ้ความใกล้ชิดน

เสธอย่างนุ่มนวล ก็อย่างที่บอก... เธอเองก็ยังไม่รู้ว่าไอ้แรงบันดาลใจที่จะไปตามหาน่ะ

่มะลุลียกมือไหว้เขาและดาหลาอย่างนอบน้อม ก่อนเดิ

ุดประชาชนที่เธอมาใช้บริการอยู่บ่อยๆ จนบรรดาบรรณารักษ์ต่างก็จดจำหน้า

ไรก็ตามที่กระตุ้นความสนใจเธอ แต่ก็ยังไม่เจอสักที ไอ้แรงบันดาลใจนี่ทำไมมันตามหายากเย็นนักก็ไม่รู้สิเนี่ย! เท้าบางในส้นสูงสีดำเดินตัดผ่านโซนที

ุมสงบมุมหนึ่งภายในห้องสมุด เรียกว่าเป็นมุมโปรดของเธอเลยทีเดียวล่ะ เธอยังจำคดีนั้นได้ เป็นคดีสะเทือ