ได้เจ็บปวดเสียใจอะไรมากมายนักหรอก ที่แพรพิลาศไปแต่งงานกับคนอื่นน่ะ เพราะเขาไม่ได้รักแพรพิลาศ แค่รู้สึกชอบพอและอยากลองทำควา

มีเลยสักครั้งที่ต้องไปตามง้อผู้หญิงแค่คนเดียว แต่รุจาภากลับหาว่าเขาไม่มีปัญญาหาผู้หญิงอื่น ถึงได้ไม่ยอมเลิกยุ่งกับแพรพิลาศเสียที แถมยังบังอาจเปลี่ยนชื่อของเขาจาก ‘เสือ’ เป็น ‘หมาบ้า’ อีกต่างหาก ยิ่งก่อเ

งบัตรเชิญฉบับนี้ไปให้เขา คงไม่ได้ตั้งใจจะเชิญเขามาร่วมเป็นเกียรติในงานแน่ๆ คงกะจะเย้ยเขาให้ได้เจ็บปวดเล่นเสียมากกว่า คิดว่าคนอย่างเขาคงไม่กล้ามางาน

ากเห็นเขามาปรากฏตัวในงานแต่งงนี้ คงจะหน้าซีดปากสั่นทำอะไรไม่ถูกสินะ! เขาล่ะอยากเห็นสีหน้าอย่างนั้นของสองสาวนั่นจริ

่พึงจะมีในงานแต่งงาน เช่น ซุ้มดอกไม้สำหรับถ่ายรูป หรือโต๊ะสำหรับลงชื่ออวยพรและรับของขวัญเลย และทันทีที่มือหนาผลักประตูเข้าไป ร่า

อัลคาซาร์ อลังการงานสร้าง...เรียกได้ว่าแต่งมาเพื่อประชันกันสุดฤทธิ์ พยัคฆ์งุนงง...หรือว่านี่จะเป็นคอนเซ็ปต์ของงานแต่ง ที

ย์ อีกคนแต่งตัวเหมือนกับหลุดออกมาจากเทพนิยายเรื่องสโนว์ไวท์ แต่ที่ทั้งสามคนเหมือนกันคือ รีบวิ่งเข้ามาเกาะแขนกำยำของเขาไว้ แถมยังลูบไล้เนื้อตัวเขาไปมาอย่างลวนลามอ

าวกับราชินีแห่งประเทศอังกฤษ และกำลังยืนอยู่บนเวทีมองมายังหน้าประตูด้ว

อกพ้นจากตัว แล้ววิ่งปรู๊ดหนีไปจากตรงนั้นทันที เขาไม่ได้รังเกียจหรือดูถูกเพศที่สามหรือเพศทางเลือกหรอกน

ญมันระบุชัดเจนนี่นาว่างานแต่งงานของแพรพิลาศจะเกิดขึ้นในวันนี้ ช่วงเวลานี้ ที่ห้องประชุมดัง

นมองเขาด้วยรอยยิ้ม และยิ่งต้องยิ้มเพ้อขึ้นไปอีกเมื่อเห็นใบหน้าลูกค้าชัดเจนว่าหล่อล่ำน่าปล้ำแค่ไหน “คือผมอยากสอบ

ก่อนคลิกเข้าโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อเช

ย่างนั้น แล้วก็ต้องรอชั่วอึดใจ เมื่อประชา

ล้วนะคะ พอดีว่าทางเจ้าภาพต้องการเปลี่ยนวันงานกะทั

ุ่มขมวดคิ้วอย่างงุนงง เขาว่าเขาอ่านการ์ดไม่ผิดแน่ๆ และชายหนุ่มก็ต้อ

ว่าทางเจ้าภาพเลื่อนวันจัดงานให้เร็วขึ้

งไปยังลานจอดรถที่เขานำรถเข้ามาจอดพลางครุ่นคิด จะเป็นไปได้อย่างไรที่การ์ดจะเขียนวันผิด แล้วมันเป็นเฉพาะการ์ดของเขาเท่

ว่ารุจาภานั่นเองที่เป็นคนทักเขา ใบหน้าสวยนั้นเชิดขึ้นอย่างถือดี “สวัสดีค่ะคุณร็อตไวเลอร์ อุ๊บส์! ไม่ใช่สิ คุณพยัคฆ์” หญิงสาวแกล้ง

ย่างไรว่าเขาตั้งใจจะมางานแต่งที่โรงแรมนี้ นอกจากว่า...

กอยากจะหาอะไรมาฟาดใบหน้าสวยแต่ช่างกวนโมโหของเธอหนักๆ สักครั้ง ทว่าก็ทำไม่ได้ดังใจ เพราะต้อง

ากเปลี่ยนคนตรงหน้าเป็นผู้ชายนะ เขาคงซัดไม่เลี้ยงไปแล้ว!!! “เธอเล่นอะไร

ขืนปล่อยให้นายเข้ามาในงานแต่งของพี่ชายฉัน นายก็คงเที่ยวกันคนอื่นเขาไปทั่ว โดยเฉพ

้แน่นอย่างโมโห ความโกรธที่ถูกหลอกซ้ำเป็นครั้งที่สอง มันยังไม่มากเท่าได้ยิน

อยู่ของเขาเลยสักนิด เอาสิ...ถ้าเขากล้าทำร้ายเธอ เธอก็กล้าที่จะเอาคืนเหมือนกัน เธอไม่ใช่แพรพิลาศหรือผู้หญิ

เตือนเธอเสียงเข้ม หน้าหล่อคมแดงก่ำด้วยความโมโหอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ปกติเขาไม่อารมณ์ขึ้นง่ายๆ กับ

วาวระยับด้วยแววตาเยาะหยันนั้น ยิ่งทำให้เขาอยากจะหาอะไรมาสั่งสอนคนปากเก่งสักครั้ง แล้วเขาก็ต้องงงเป็นไก่ตาแตกเมื่ออยู่ๆ หญิงสาวก็ทิ้งตัวลงไปนั่งกับพื้น พลาง

บ้าอะไรของเ