ก่อนรีบตัดบทด้วยการพาน้องสาวกลับบ้าน ไม่อย่างนั้นสองคนนี้คงได้เถียงกัน

อนี่กลับไปก่อนเถ

ชันเข่าข้างหนึ่งอยู่ที่เดิม พร้อมร้องถามอย่

ด้เถียงกับยัยเด็ก

่าพร้อมทำปากยื่นอย่างคนแสนงอน ก่อนลุกขึ้นยืนแล

ยเพราะเป็นลูกสาวคนเล็กแถมยังเป็นลูกหลงล่ะมั้งเลยถูกทั้งพ่อแม่และก็เขาตามใจจน

ที่จะเผลอก้มลงมองความโปนปูดของบุรุษเพศที่ดูดเน่นอยู่กลางกาย เพราะยัยเด็กบ้านั่นแท้ๆ! ที่ทำให้อารมณ์ของ

่อยๆ ไปตามทางเดินของสวนริมคลองอันเป็นสมบัติของครอบครัวแก้วกานต์ พย

ท ทำให้เขาแทบไม่มีเวลาว่างกระดิกตัวไปไหน เขากลัวว่าหากเขาได้เจอกับดรัลพรอีกครั้ง จะไม่สามารถห้ามตัวเองได้ ตรงเข้าไ

ากับพี่ชายฟังว่าเธอจะมอบสิ่งที่มีค่าที่สุด

ึงพยายามเก็บเนื้อเก็บตัวให้ห่างจากเธอให้มากที่สุด เพราะเพียงแค่คิดถึงใบหน้าเธอยามที่เขาร่วมเสพสังวาสกับคู่ขาของเขา มันก็ทำให้เขาถึ

รัลพรหรือจะยอมถอยง่ายๆ เธอพยายามทำงานเก็บเงินระหว่างเรียนปริญญาตรีจนได้เงินจำนวนหนึ่ง และตัดสินใจสมัครสอบชิงทุนให้เปล่าจากทางมหาวิทยาลัย ก่อนที่จะบินมาเรียนต่อที่นี่โดยมีรีฮ

ใจตัวเองเลย แม้จะผ่านม

ช่วยในสิ่งที่เขาพยายามจะหักห้ามใจมาตลอดสิบสองปี เขายังจำค

จจ

ั่นคือคำพูดแรกที่เธอเอ่ยเมื่อนั่งลงที่เก

ี่ประสานกันอยู่บนหน้าตัก แล้วกำลังขยับขยุกขยิกเหมือนคนที่กำลังคิดไม่ตก ทั้งยังกัดปากตัวเองซึ่งเป็นกิริยาที่เธอใช

ช่วยสอนฉันทำ..

ยกับท่าทางกระอักกระอ่วนของเธอ คิดว่าเรื่องที่กำลังจะขอร้องเขาคงเป

” เธอเริ่มจากการตั้งคำถาม เพราะยังรู

ถามอย่างไม่เข้าใจในส

ับเขาได้อีก เธอจึงเลือกใช้สรรพนามที่แสดงถึงความสุภาพและเป็นทางการขึ้นมาอีกหน่อย และหญิงสาวก็ไม่เคยถามเลยว่าทำไมเขาจึง

เรียกเธออย่างเดิม กระนั้นก็พยายามจะไล่เธอไปให้ไกลจากรัศมีที่เขาจะคว้าถึง ก่อนที่เขาจะอดใจไม่ไหวลากเธ

น้าที่จะเข้าพบเขามาแล้ว แต่ดรัลพรก็ยังไม่กล้าพอที่จะเอ่ยออกไปอยู่ดีส

มาพบฉันใหม่ดีกว่าไหม?” ปิศาจหนุ่มชักจะอดรนทนไม่ไหวกับอาการน้ำท่วมปากกับเธ

ี่เขาจะไล่เธอออกไปจากห้องจริงๆ “คุ

างตกใจจนเกือบจะพลัดตกเก้าอี้แล้วด้วย

่วยสอนฉันได้ไหม? ฉันไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครแล้วจริงๆ” ประโยคสุดท้ายเธอลากเสียงออดอ้อนพร้อมท

าแปดเปื้อนกับราคะเร่าร้อนน่ารังเกียจอย่างที่ปิศาจอย่างเขาชื่นชอบเด็ดขาด ก็ฉุดรั้งเขาให้ระงับความคิดนั้นของตัวเองเอาไว้ได้ทันท่วงที ก่อนที่อารมณ์จะเตลิดไปไกลจนกู่ไ

นหน้าไปมองผืนน้ำสีใสผ่านผนังกระจกด้านหลังโต๊ะทำงานใหญ่ “เรารึอุตส่าห์หนีมาแล้วห้ามอกห้ามใจ

ย่าง แม้กระทั่งผิดสัญญากับตัวเอง แล้วแบกหน้ามาขอร้องให้ผู้ชายที่เธอไ

ากเห็นห